Bahar aktaş
@Sevindim
Kendime şimdilik vekâlet ettiğim duygusuyla geçirdim; kendimin yalnızca bir vekiliydim, gerçek benliğim bir başka yerde yaşıyor, bir gün bu daha sönük, daha kof benlikle birleşmeyi bekliyordu sanki. Kendimi burda mahsur kalmış hissediyordum. Kendi evimde bir sürgün.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Belki de yüreksizlerin asıl cezası budur:gerçeği, iş işten geçtikten sonra , artık yapılabilecek hiçbir şey kalmadığında görmek, anlamak.
Uyuyamamak demek, sormak demek; zaten cevabı bulsa, uyumayı başarırdı.
İnsan dediğin, budalalık timsali.
Bütün bu olanlar benim için akıl almaz; dünyam yıkılıyor, yeniden kuruluyor, bak bakalım nasıl başa çıkacaksın. Yıkılmasınsan şikayetim yok, zaten yıkılıyordu; yeniden kurulmasına şikayetim var, güçsüzlüğümden şikayetim var, doğmuş olmaktan şikayetim var.