Şevval
@SevvalA
Yazmaktan utanan ve utandıkça yazamayan.
Tezer Özlü'nün hayatını anlattığı ilk romanıdır. Kitapda zaman kavramı yok gibi geldi bana ancak Özlü'nün kalemi gerçekden muhteşem.
Kitapda anlatılanlar gerçekden insanı fazlasıyla etkiliyor. Yaşamı hakkında yaptığı betimlemeler cok iyiydi. Kitapda anlattığı cinsel tecrübeleri fazlasıyla açık ve bir yazara göre iddialıydı ve birde kendi hayatını anlatıyorsa.
Gelelim en cok etkilendiğim tedavi zamanlarına; doktorların ve hastabakıcıların yaptığı eziyetler çok kötü ve dayanılmaz bir işkence. Özlü'nün anlattıklarına bakılırsa iyileşmesinin nedeni bir daha oraya gitmek istememesinden kaynaklanıyor.
Kitabı okumadan önce Tezer Özlü'nün hayatını okuyup araştırmıştım ve eserlerini okumak istememin en temel nedeni hayatının ilgimi çekmesiydi. Bir manik depresif hastası olan Özlü'nün meme kanserinden dolayı ölmesi beni bir hayli üzmüştü. Depresif döneminde yazdığı bu eseri aslında büyük bir edebi eserlerden biri bana göre. Bol bol hüzün ve çaresizlik kokuları hissettim kitabi okurken.
Kitabı okuyacaklara bir önerimse Özlü'nün hayatını bilmeden kitabi okumamaları.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
John Green'in okuduğum diğer romanlarıyla karşıtırılırsa pek iyi bulmadığım romandır. Konusunu genel alırsak idare eder ancak kendisi benim için televizyonda zaman geçsin diye bilmediğim bir dizinin bölümünü izlemek gibidir.
