Haset, başkasındaki iyiliğe tahammül edememektir. İyiyi kirletme arzusudur. Şükran, iyi nesnenin gerçekten var olduğuna inanabilme kapasitesidir. Gerçek ruhsal sağlık ise hiç acı çekmemek değil; iyiliğe inanmayı sürdürebilmektir. İyileşme denen şey, nefretin yok olmasıyla değil, sevgiyle dengelenmesinde saklıdır.