Şeyda ÇELİK
@Seydacelikk
İzü okul öncesi öğretmenliği
23 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
12 eylül darbesi dönemi ülkemizde yasaklanmış olup iranda hala yasaklı olan çocuk kitabıdır. özgürlüğü, baş kaldırıyı, sorgulamayı, değişimi, keşfetmeyi, düşünmeyi, kalıp düşünceleri yıkmayı anlattığı için korkmuşlar galiba.
Reklam
Kitap, öğrencilerin gözünden öğretmenlere yazılmış samimi ve dokunaklı bir mektup gibi. Her satırında bir çocuğun kalbindeki ihtiyaçları, umutları ve beklentileri hissediliyor. Öğrenciler; sadece ders değil, sevgi, anlayış, sabır ve güven istediklerini çok içten bir dille ifade ediyor.
Bir öğretmen adayı olarak bu kitabı okurken çok etkilendim. Çünkü bana, öğretmenliğin sadece bilgi aktarmak değil; aynı zamanda kalplere dokunmak olduğunu yeniden hatırlattı. Çocukların “beni fark et, bana değer ver” mesajlarını görmek, ileride sınıfta nasıl bir öğretmen olmam gerektiğini düşündürdü.
Kitap bana şunu öğretti: Öğretmenlik mesleğinin en önemli yanı, öğrencilerin hayatında bir iz bırakabilmek. Bazen bir bakış, bazen bir söz, bazen de küçük bir ilgi, çocukların dünyasını değiştirebilir.
Sonuç olarak Öğretmenim Lütfen Bu Kitabı Okur Musun?, sadece öğretmen adayları için değil, mesleğin içinde olan her öğretmen için de çok değerli bir hatırlatma niteliğinde. Çünkü hepimize şunu söylüyor: “Çocukların kalbine dokunmadan öğretmen olunmaz.”
Ivan Illich’in Okulsuz Toplum adlı eseri, eğitim anlayışımıza radikal bir eleştiri getiriyor. Yazar, okulu sadece bilgi aktaran bir kurum değil; aynı zamanda bireyin özgürlüğünü sınırlayan bir mekanizma olarak değerlendiriyor. Ona göre gerçek öğrenme, sınıfın duvarları arasında değil; hayatın içinde, deneyimlerle ve merakla gerçekleşiyor.
Bir öğretmen adayı olarak bu kitabı okurken, sürekli kendimi sorguladım. Çünkü bizler çoğu zaman eğitim sistemini sorgulamadan kabul ediyoruz. Oysa Illich, “öğrenmenin okuldan bağımsız olabileceğini” savunarak ezberlediğimiz tüm doğruları sarsıyor. Bu, bana ileride mesleğimi icra ederken “öğrencilerime gerçekten öğrenme alanı açıyor muyum, yoksa sadece onları kalıplara mı sokuyorum?” sorusunu sordurdu.
Kitapta en çok dikkatimi çeken nokta, öğrenmenin özünde özgür bir süreç olduğunun vurgulanmasıydı. Gerçek bilgi, zorunlulukla değil; merakla ve özgür seçimlerle kazanılıyor. Bir öğretmen adayı olarak bunun bana önemli bir sorumluluk yüklediğini hissediyorum: Öğrencilerin merakını diri tutmak ve öğrenmeyi hayatın içine taşımak.
Sonuç olarak Okulsuz Toplum, eğitim üzerine düşünmek isteyen herkes için değerli ama özellikle öğretmen adayları için sarsıcı bir eser. Çünkü sadece öğretme biçimimizi değil, “öğrenme”ye bakışımızı da kökten sorgulatıyor.
Yankılı Kayalar”, insanın içsel yolculuğunu, yalnızlığını ve hayata karşı mücadelesini doğanın diliyle buluşturan bir eser. Yazar, kayaların sessizliğini ve yankısını kullanarak aslında insanın kalbinde saklı duran seslere dikkat çekiyor. Kitap boyunca kayaların yankısı, bir insanın kendi içinden yükselen ama dışarıya tam olarak anlatılamayan duygularına benzetiliyor.
Okurken, satırlarda derin bir melankoli hissettim ama aynı zamanda umut da vardı. Çünkü yankı, sadece geçmişi hatırlatmaz; geleceğe de ses taşır. Kayaların sabrı, direnci ve sessizliği bana insanın hayatta ne kadar güçlü olabileceğini düşündürdü.
Kitap, betimlemeleriyle çok zengin. Okuyucunun zihninde taşlarla çevrili bir dağ köyünü, sessizliği ve ardından yükselen yankıları canlandırıyor. Bu atmosfer, insanın hem kendi iç dünyasına bakmasını sağlıyor hem de doğayla bütünleşmesine yardımcı oluyor.
Bence “Yankılı Kayalar”, sadece bir roman değil; aynı zamanda içsel bir sorgulama yolculuğu. Bitirdiğimde, kendi iç sesimi ve hayatımdaki yankıları daha çok duyar oldum
Okurken zaman zaman kendimi kaptırdım, bazen hüzünlendim, bazen karakterlerle birlikte düşündüm. Her sayfası merak uyandırıyor ve bitirdiğinizde uzun süre aklınızdan çıkmıyor.
Kısacası; Serenad, sadece bir roman değil, insanın hem kalbine hem de geçmişine dokunan unutulmaz bir yolculuk.
Reklam