Şeyma Köse
@SeymaKose
Kaçıp gitmek istediğiniz yerin kaçtığınız yerle aynı olduğunu görmek tam bir aydınlanmaydı. Hapishanenin bir yer değil, bakış açınız olduğunu anlamak. Deneyimlediği, birbirinden apayrı hayatlar içinde, en köklü değişim hissinin ancak kaçıp gitmek istediği hayatta yaşanabileceği Nora'nın aldığı en garip dersti.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sonsuz sessizliğe varmadan evvel daha insanlarla görülecek hesaplarım var. Şu veda ve üzgünlük ânımda bile onlara meram anlatmak külfetinden kendimi kurtaramıyorum.. Bu hususta kimsenin hatası, günahı yok. Kabahat bende, yaradılışımda, sinirlerimdeki zayıflıkta. Başka kadınların hafif bir nezle geçirir gibi daima savuşturdukları bir kalp sarsıntısı bende onulmaz bir yara şeklini aldı. Bu dert, kalp afetlerinin en müthişi..
"Yoruldum ben artık Hâkim Bey!"
Yorgunluk diyordum ben de. Yorulmuş! Yormuşum! Çıkılması güç, dik bir yokuş muyum ben? Nefesi nerede kesilmiş, dalağı nerede şişmiş? Hem sonsuz düzlükler mi vadetmişim ben ona? Yokuşlar da çıkacaktı yolumuza. Yorulmak da vardı elbet. Yorulmuş! Haklı. Insan yükü ağırdır. Yorulur insan elbet. Şairinin mutlulukla bir tuttuğu kahvaltı, karın doyurmaktan öte bir anlam taşımıyorsa artık, gönülsüzce yapılan bir ev ödevine dönüşmüşse akşam yemekleri, ekmeğini herkes kendisi bölüyorsa sofrada, tuzluk sadaka verir gibo uzatılıyorsa elden ele, tebessüm, bayramlık elbise gibi yılda birkaç defa giyiliyorsa ancak yüzlere, gününü aydınlamıyorsa, gecesini hayırlamıyorsa kimse birbirinin.. Insan, bir akşamüstü ansızın yorulmaz da ne yapar?
Ah o lanet olası bıçaklar!.. Bıçak dediğin sadece ekmeği dilimleyip mutluluğu pay etmeli insanların arasında. Karlı kış gecelerinde, şehvetli bir elmayı usul usul soymalı sadece. Değnekten at yontmalı baharla mesela. Söğütten düdük çıkarmalı çocuklara. Maydanozu ince ince kıyıp süs niyetine serpmeli hayatın üstüne. Insana kıymamalı. Lanet olası bıçaklar!.. Nasıl bir şey? Doktorun elinde neşter, aşçının elinde hüner... Bir katilinse..
O hiç kıyamadığın ayakkabılarını giy de gel..
Zaten, çimenlere çıplak ayaklarla basacaksın.
Yazık olmayacak ayakkabılarına;
bilakis, ayaklarına dahi bahar gelecek:
Bir bahar ki baştan sona çiçekli..
Çiçekli gel ki çirkinlikler defolsun başımızdan.
