Seymacorbaci

Seymacorbaci
@Seymacorbaci
Ne yapalım yani ? Bu dünyanın gerçekleri varsa, bizim de hayallerimiz var.!
Aslına bakarsan hâlâ anlayamadığım şey,insanın tehlikesini bilerek bir suçu işledikten sonra itiraf etme cesaretini bulamayışıdır. İtirafı engelleyen bu basit korkuyu her türlü suçtan daha zavallıca buluyorum..
Reklam
"Belki de insan... en büyük utancı... kendine en yakın hissettiklerine karşı duyar."
Sayfa 47·Kitabı okudu
Dağ dağa kavuşmaz, kişi kişiye kavuşur. Bir gün yine buluşuruz..
Bana bir şey söyle, ilkbahar gibi.. Çiçek aç mesela, veya yağ rahmet olarak içime veya gök kuşağı ol, sar ruhumu.. Bir şey söyle, Sözü aşsın, öze değsin. Bir şey söyle, yanındayım mesela..
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı; Önce hafiften bir rüzgâr esiyor, Yavaş yavaş sallanıyor, Yapraklar ağaçlarda. Uzaklarda, çok uzaklarda, Sucuların hiç durmayan çıngırakları, İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı; Kuşlar geçiyor, derken, Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık, Ağlar çekiliyor dalyanlardan, Bir kadının suya değiyor ayakları, İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı; Serin serin Kapalıçarşı, Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa, Güvercin dolu avlular, Çekiç sesleri geliyor doklardan, Güzelim bahar rüzgârında ter kokuları, İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı; Başımda eski âlemlerin sarhoşluğu, Loş kayıkhaneleriyle bir yalı, Dinmiş lodosların uğultusu içinde. İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Reklam