Dili, anlatımı biraz ağır gelse de benim baş ucu kitaplarımdan biri. Neredeyse her cümlenin altını çizdim. Kendimi buldum, hayatı buldum, insanı buldum... Bana bulma noktasında çok şey kattı. Neyi kaybettiğini göstererek, kaybetmeyi bile buldurdu.
"Hayat tecrübesinden yola çıkarak başkalarınınkiyle benim ruh halim arasında korkunç bir uçurumun olduğunu fark ettim. Bu yüzden mümkün olduğu kadar susmam, mümkün olduğu kadar düşüncelerimi kendime saklamam gerekiyor. Şimdi yazmaya başlamamın tek nedeni de kendimi, gölgeme tanıtmak isteğidir; yazdıklarımı iştahla yutarak yok etmek isteyen duvardaki gölgeme." Diyor 8.sayfasında. Bu cümle duraksatıyor kimi anlarda. Durmuştum ben de. Yazıyordum, pişmeye çalışıyordum ama kendimi birine veya bir şeye tanıtmak gibi bir gayem yoktu. Gölgem bile yoktu. O an gölgemi de buldum.
Okunması gereken bir kitap, her şeyiyle dokunduğu yer bambaşka.