Sezer TAŞ
@SezerHoca
null
Şu anda okuduğu kitap
Yıllardır kitaplığımda olan kitabı okumaya başladım ve ben neden şimdiye kadar okumadım dedim kendi kendime. Bu kitap hakkında söylenecek çok şey var ama tarih zaten her şeyi söylemiş. Yıllardır aradığım hazineyi bulmuş gibiyim. Çok mutluyum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Cengiz Aytmatov’un bende yeri ayrıdır. Her kitabını büyük bir aşkla okuyup büyük bir hüzünle bitiririm. Çünkü okuduğum bütün kitaplarının sonu çok üzdü beni. Beyaz Gemi’yi bekleyen çocuğa mı yanayım yoksa Gülsarı’nın çileli hayatına mı? Peki ya Yedigey için ne yapmayalım? Galiba yapılacak en iyi şey hepsini hayallerimde mutlu etmek. Yeni bir kitap, yeni bir macera. Cengiz Aytmatov, ışıklar içinde yat.
İlk defa korku türünde bir roman okuyacağım.
Bir türe bağlı kalmanın doğru olmadığını düşünen okurlardanım. Yani okur dediğin sadece aşk, kişisel gelişim vs okumamalı. Okur, her meyveden biraz biraz tatmalı. Böyle düşündüğüm için bu türde okuma isteği duydum. Son sayfaya geldiğim vakit büyük ihtimalle “Vay beee” diyeceğim o yüzden son sayfaya ulaşmak için sabırsızlanıyorum.
Bizler bir sofrada oturuyoruz. Yemeklerimiz ise kitaplar. Doymak gibi gayemiz yok. Yiyebildiğimiz kadar yiyeceğiz. Yedikçe büyüyeceğiz ama bu büyüme bedenen olmayacak. Bu büyüme ruhen olacak. Bu büyüme ruhu okşayacak. Ruhunuzu okşayan şeylerden uzak durmayın.
Okuyunuz.
“Ruh Adam”, kendi nefsi ile mücadele eden bir insanın macerasıdır.
Bir çizgi var. Geçmek ile geçmemek arasında gelip gidiyorum. Bazen bakıyorum ki o çizgiyi geçmişim ama sonradan anlıyorum ki çizgiyi ben değil çizgi beni geçmiş.
Çünkü çizgiyi önümden alıp arkama çizmişler.
Bir çizgi var geçmemem gereken. Geçmek istemediğim ama geçmek zorunda bırakıldığım.
Ben senden kaçıyorum. Sen de benden kaç. Ortada buluşmayalım. Ortadan uzaklaşalım.
Ruh Adam, kendi nefsi ile mücadele eden bir adamın hikayesini anlatıyor. Benim mücadelem ise kendi zayıf yönlerimle.
Sonunda kim kazanacak bilmiyorum lakin o çizgiyi ellerimle sildim, kazıdım artık!
Gidiyorum.
Gittim.
Okumak gülmek ise
Yazmak ise kahkaha atmaktır.
Okuyarak yaşayın
Yazarak ölümsüz olun.
Yazar, kitabın bir bölümünde Şakir’i öyle tasvir etmiş ki o an nefret ediyorsunuz Şakir’den.
Ah Yusuf... Keşke hikayen böyle yarım kalmasaydı. Sabahattin Ali kitaplarıyla yaşamaya devam ediyor.
