Aynur Şeyma BİLİR
@ShMa
Psikolog
Psikoloji
Ankara
39 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Okurken içimi dar dar darlayan bir kitap oldu. Gerçekleşmesinin çok da imkansız olmadığı bir hikaye olmasından kaynaklı sanırım bir kadın okuyucu olarak afakanlar eşliğinde bitirdim kitabı. Baş karakter olan “damızlık kızla” kendimi fazla özdeşleştirdim sanırım. O yüzden de kitap akıp gitmedi. Acaba şimdi ne olacak, sonunda başına ne gelecek hemen öğrenmek istemedim. Hep bir tedirgin, gergin okudum diyebilirim.Yazarın anlatımı mı tekdüze yoksa hikayeden kaynaklı mı böyle hissetiriyor onun da ayrımına pek varamadım. Sanırım bunu anlamak için Margaret Atwood’un başka kitaplarını da okumam gerek. Kitabı biterebildiğim için mutluyum. Kitaba şans vermek isteyenlere özellikle kadın okuyuculara iyi okumalar diliyorum.
Reklam
Mülksüzler 1974 yılında yazılmış politik bir ütopya kitabı. Yazarın akıcı diliyle politik düşüncelerin anlatıldığı bir bilim-kurgu. Kitap beni inanılmaz içine aldı ve iki gün gibi bir sürede bitirdim. İki dünya var; biri Anarres aslında anarşizmin dünyası, diğeri ise Urras buna da kapitalizmiz dünyası dememiz yanlış olmaz. İki dünya aslında birbirnin Ay’ı. Yazar iki dünyayı da doğal bir tarafsızlıkla anlatmış. Bu iki yer de mükemmellikten çok uzak, hatta yaşamak isteyeceğimiz yerler değil. En azından benim için değil. İyi yanları ve kötü tarafları var. Bunları da iyi işlenmiş bir olay kurgusuyla okumak oldukça keyifliydi. Kitabı şiddetle tavsiye ediyorum.
Oldum olası içinde bambaşka bir dünyası olan kitapları sevdim. Cesur Yeni Dünya’da 1932’de yazılmış apayrı bir gerçekliği olan ütopya/distopya tarzı böyle bir kitap. Anne ve babası olmayan, şişeden çıkmış, önceden belirlenmiş özelliklerini sergilemek üzere dünyaya gelmiş insanlar. Yani Alfalar, Betalar, Gamalar, Deltalar ve Epsilonlar. Dünyaya geliş yerleri olan “Kuluçka ve Şartlandırma Merkezi”. Ford, “Fordumuz!”... Ah o Soma.. Mutluluğun formülü... İstikrarlı bir dünyada yaşam için yazarın her şeyi ince ince kurguladığı bir düş yumağı. Yumuşak ve naif bir ütopya. Yazarın tabiki bu naif ütopyası gerçek dünyanın daha doğrusu gerçek dünyanın olabilecek geleceğinin sağlam bir eleştirisi.
Kitabın başları bana önce karışık gelsede akış ilerledikçe insan bu dünyaya kendini bırakıyor ve sonunun nasıl geldiğini anlayamıyor. Ayrıca kitabı, İthaki yayınınında bulunan Margaret Atwood sunumu ve David Bradshaw sonsözüyle daha iyi analiz etmek mümkün oluyor. Ben hem sunumu hem de sonsözü içeriğin daha iyi anlaşılabilmesi adına çok başarılı buldum. Keyifli okumalar.
Tatlı Rüyalar, Alper CANIGÜZ’ün okuduğum ilk romanı oldu. Kitaptaki psikolojik içeriğin zengin olmasında kuşkusuz yazarın Boğaziçi Psikoloji mezunu olmasının çok büyük etkisi var. Kitaptaki olayların absürd kısmı ise bana Murat Menteş’in kitaplarındaki olay akışını hatırlattı. Ben sanırım Murat Menteş’i yarartıcılık ve bunu ifade etme şekli anlamında daha başarılı bulduğumu söyleyebilirim. Kitapta insanı yer yer güldüren ince dokundurmalar var. Bu bana açıkçası yazarın nüktedan bir yapıda olup buna kitaba çok iyi yansıttığını düşündürdü. Kendisiyle tanışıp sohbetine katılmak isterdim :) Kitap çok akıcı, elinize aldığınız anda akıp gidiyor. Bir günde gayet okunabilecek bir kitap. Sadece bittiğinde bir havada kalmışlık hissi bırakıyor. Sanki tam tamamlanmamış gibi. Bitiş kısmıyla da tamamen absürd kelimesinin hakkını verdiğini söyleyebiliriz. 
Tatlı Rüyalar 
Alper Canıgüz
Tatlı Rüyalar Alper Canıgüz