Sevgili Lou,
...Bana çok iyi bir savunma zemini bıraktın ama en insafsız yargıcın eline verdin! Senin kendi kendini yargılamanı ve kendi cezanı kendin takdir etmeni istiyorum... Orta'dayken tekrar düşünmüş ve bütün felsefemi sana açıklamaya karar vermiştim. Bu kararın ne demek olduğunu asla bilemezsin: Kimseye bundan daha büyük bir armağan verebileceğimi sanmıyorum...
O günlerde seni görebildiğimi düşünerek, dünyevi ideallerimi ortaya döktüm ama sana iyi bakamamışım. Lütfen gözlerimin ne kadar bozuk olduğunu unutma!
Bence kimse senin hakkında benim kadar iyi düşünemez; benim kadar kötü düşünemez.
Seni ben yaratmış olsaydım seni daha sağlıklı, üstelik daha değerli yapardım... Ve belki de benim için sana biraz sevgi verirdim -ama aslında en önemsiz olanı da bu- ve aynı şeyi dostumuz Ree için de yapardım. Ne seninle ne de onunla, yüreğimin derinliklerinde duyduklarım hakkında tek bir söz bile edemem. Benim ne istediğim konusunda en ufak bir fikriniz bile olduğunu sanmıyorum! Ama bu zorlama suskunluk beni neredeyse boğacak, çünkü sizler hoşlandığım insanlarsınız.