Kitabın başında bir çok karakterden bahsediyor, o karakterlerin yaşamı duyguları hepsi yavaş yavaş öyle güzel birleşiyor ki, dünyanın tepsi gibi düz olduğuna inanılan dönemden şimdiki dönemde yaşayan insanların yollarının kesişebilmesi de ayrı güzel...içinde hoşuma giden o kadar çok söz tespit var ki bir süre bu kitabın alıntılarıyla darlayacağım herkesi :)
-yarın kıyamet kopacağını bilsen ne yapardın?
+Altıma sıçardım
Victor hugonun kitabını da bununla bağdaştırmazsın be öhh!! üzgünüm beynimde birşeyler bozuk sanırım
Neyse kitapta bir idam mahkumunun son günlerini okuyoruz, AMA NASIL! adım adım sanki biz de onunla birlikte giyotine doğru yürüyoruz. Önce kabullenme sonra çaresiz bir isyan döngüsü içinde bir bunalım hali. O dönemde insanların böyle bir duruma nasıl adapte olduklarını, hatta iğrenç bir ikiyüzlülükle eğlenceye çevirdiklerini görünce insan utanıyor da ister istemez.
Güzel kitap yani :)