Sibel Çemer
@Sibelkalin
16 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Ben toprağım, bana bakın! Ben herbiriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza, beni işlemenize! Saban izine bir çekirdek, bir tohum tanesi atın, size yüz katını vereyim,küçük bir fidan dikin kocaman çınar vereyim! Evler kurun, temel olayım! Üreyin, çoğalın, hepinize güzel bir barınak olayım! Derinim ,yükseğim,büyüğüm, ucum bucağım da yok..hepinize yeterim ben... Sen de bana insanlar savaşmadan yaşayamaz mı diyorsun Tolgonay. Bu bana bağlı değil ki. Siz insanlara,niyetinize,irade ve bilgeliğine bağlı.
Aşk ve bir çocuğun masumiyeti ne kadar güzel anlatılmış. Yazarın dili oldukça sade, anlatımı akıcı ve sanki her satırda adeta siz de bozkırda o karakterler arasında yerinizi alıyorsunuz. Yazarın betimlemeleri öyle güzel ki o anda yaşıyorsunuz. Kitap ilk satırdan itibaren sizi etkisine alıp bozkıra götürüyor. Yazarın diğer kitaplarını okumayı merakla bekliyorum.
