Sibel Çemer
@Sibelkalin
16 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Ben toprağım, bana bakın! Ben herbiriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza, beni işlemenize! Saban izine bir çekirdek, bir tohum tanesi atın, size yüz katını vereyim,küçük bir fidan dikin kocaman çınar vereyim! Evler kurun, temel olayım! Üreyin, çoğalın, hepinize güzel bir barınak olayım! Derinim ,yükseğim,büyüğüm, ucum bucağım da yok..hepinize yeterim ben... Sen de bana insanlar savaşmadan yaşayamaz mı diyorsun Tolgonay. Bu bana bağlı değil ki. Siz insanlara,niyetinize,irade ve bilgeliğine bağlı.
Herkes kendi düşlerini aynı şekilde göremez; kendince görür.
Senden ayrılırken senin sözlerini yineliyorum, küçük çocuk: Merhaba beyaz gemi, ben geldim.
Ne var ki o ilk dağcı ilginç olan şeyi içinde hissediyordu. Doğaya kafa tutmak ve ilerlemek. Yeni doğan günün önceki günlere benzemediğini ve her günün sabahının kendine özgü mucizeyi,kocamış dünyaların yıkılıp gittiği,yeni yıldızların doğduğu o büyülü anı içinde barındırdığını bilmek.
