“Diyelim ki güneş pırıl pırıl parlıyor, ‘Güneş ne güzel parlıyor’ diye düşünmeye başlar o an. Ama bu yanlıştır işte. Büyük bir yanlış hem de. Akıllı bir Samoalı güneşin sıcak ışıkları altında kollarını, bacaklarını gevşetir ve hiçbir şey düşünmez. Güneşi bir tek kafasıyla duymaz, elleriyle, ayaklarıyla bacaklarıyla karnıyla, bütün organları ile hisseder. Bırakır, derisi, kolları, bacakları kendi başlarına düşünsünler. “
Murathan Mungan’ın romanlarını da şiirlerini de çok severim. Bu kitabı ise bir deneme! Büyük merakla başladığım kitap, yazarın aşka dair samimi bir dille yazdığı hikayeler ve notlardan oluşuyor. Aşka dair söylenecek söz biter mi!..Murathan Mungan da kendi bakışını anlatmış, kendine has vurucu cümleleriyle. Bir kartpostal üzerine düşüncelerini yazmış mesela birkaç yerde, ya da bir fotoğraf. Aynı kareye yazarın penceresinden bakabilmek bence güzel. Kitabın kapağına da ayrı bayıldım bu arada. Yoğun zamanlarda kısa kısa okunabilecek, hem de etkileyici bir kitap. Öneririm.