Prudens
@Sihdar
şerh..
Gümrah kalabalıkların bazen çer-çöp misali,bazen de intizamla sürüklendiği caddelerde silikleşmenin ürpertisinden sığındığım dirençli,tunç bir mahfazaydı yazı..
Helezonlar çizerek göğü istilaya yeltenen soba dumanları bu sakin ve geniş hasım karşısında darmadağın olunca çevirdiğim gözlerim yabancılaşan hısımlarımın suratlarında şaşkın,anlamsız bir ifadeye bürünüyordu akşamları.
Söylenmemiş sözlerin noksanlığı karşısında eridim bazen,kimi zaman kusurlu vücüdumdan kullanışlı kelimeler türettim,acziyetten..
Yaşanılan anların her salisesinde o azalmanın,eksilmenin,tükenmenin yaşattığı azapları dindirebilme adına doldurmaya çalıştığımı biliyorum boşluklarımı,memeye ram bebekler gibi.
Parçalanmış vahdetin gemi parçalarına,ıslak ve kaygan tahtalarına tutunuyorum boğazımda su,böğrümde kan..
Akıbetimi sual ediyordum cümlesiz,çığrışsız..Sessizliğin o hikemi ve edebi doruklarından,membaından.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·284 syf.·
3 günde okudu
·2017 13. kitabı
Bir zaman sonra anlıyorsun ki sanatsal yaratım, kendi bedenine ve tinine sığmayanların harcıydı.Bir değil bin insanda duhul ediyordu biteviye,sanatçı.Taşan benliğini doldurmak için kaplar,taslar ısmarlıyordu beşeriyetten.Tükenmemek,ölmemek,yok olmamak için doğurtuyordu kendini daimen.Yıldızdan imal parıltısı solmasın istiyordu hasılı.
Peki kendi bedenine saplı,kendi topraklarının malulü,kendi tabiatının yabancısı birinden nasıl bekleyecektin ki velutluğu ? Kendi melankolisini bıkmaksızın tekrarlamanın dışında ne yapabilirdi ki kısırlıktan,tükenişten başka ?
Puan vermedi·256 syf.·
2017 12. kitabı
