Simgovsky

Sınırlar ülkeleri birbirinden ayırabilir ama kederleri ayıramaz.Dünyanın neresinde hangi kültür içinde yaşıyor olursa olsun, insanın dertleri benzerdir.Şair, ”kederlerde bütün yüzler birleşir” derken bu ortak paydayı kastediyor olmalıdır. Bazı insanlar zengin bazıları fakirdir; kimileri hasta kimileri sağlıklıdır; bilgili insanlar de vardır cahiller de; Ancak bir kedere sahip olmayan tek kişi bile yoktur. evet kederler ve teselliler evrenseldir; insanlığın müşterek malı ve meselesidir. bu yüzden bütün insanları kaynaştıracak kardeşliği hatırlatacak dünyadaki çatışmaları dindirecek olan Sırlı güç; keder, musibet ve teselli kavramlarında aranmalıdır.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.

Simgovsky

, bir kitap okudu
5/10
·525 syf.·
Beğendi
·
23 günde okudu
·
2022 40. kitabı
Şevket Süreyya Aydemir
8.5/10 · 5,1bin okunma
İnsanlar kendilerine ya çok pahalı, ya çok ucuz kıymet biçer­ler. Sen, sadece bir değerlendirme hatası içindesin. Hayatında daima, başarabileceğini değil, başarmak istediğini düşündün. Olabileceği değil, olmasını istediğini aradın. . . Onun için, senin yenilgin, hakikatin yenilişi demek değildir. Yenilen, yalnız senin ölçüsüzlüğün ve delaletindir. Halbuki kaleleri bekleyen nöbetçiler, yanlarına gelen herkese parolayı sorarlar. Sen de muhayyilene gelen şeylere parolayı sor­saydın, baskına uğramazdın!
Hayat, bir ziyafetten başka bir şey değildir. Yemek ne kadar sür­müşse, ziyafet orada biter. Kolun bu sofrada nereye kadar uzan­mışsa, nasibin o kadardır. Bütün sofraya gelenleri değil, yalnız önüne uzatılan tabaktan kendi hisseni iste!
epiktethos·Kitabı okudu
Hem belki de bu ha­yat, sadece tesadüflerin eseri, yahut da kaderimiz, belki de biz doğmadan önce biçilmiştir. Biz kendimizde bir irade ve bir hürriyet payı tasavvur ediyoruz ama, belki bunlar o kadar da övünülecek şeyler degildir. Yahut bu nasibimizle biz, belki de bir eski Roma sirkindeki gladyatörler gibi­yiz. Hürriyetterimizin sınırı, etrafırnızdaki demir parmaklıklarla çevril­miştir. Hayatımız ise Sezar'ın bir parmak işaretine bağlıdır. Ama gladya­tör her defasında kendini sanki kendi idare eden bir kahraman sayar ve bu haliyle övünür: - Ey Sezar! Uğrunda ölecek olanlar, seni selamlıyorlar! diye bağırarak arenaya çıkar. Kiminle ve ne için çarpıştıgını bilmeden, bogazlaşır durur.