Simgovsky
@Simgeabika
Faber est suae quisque fortunae.
129 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Azizim! İnsanlar mantığı ne dediklerini seçmek için değil, her dediklerini mantığa uydurmamak için icat etmişler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Demek oluyor ki, tarihte bazı şahsiyetler, sonu şu veya bu şekilde bitse de bir bakışta idrak dışı olan ülküleri, zaman zaman beşeriyete sunabiliyorlar. Bu ülküler her zaman, hatta kendi hayatIarına mal olsa da, kendi peşlerinden yürüyecek milyonları kolayca buluyorlar.
Gerçi, bu kalenin içinde oturanlar, nazariye olarak "tarihte şahsiyetlerin rolü"ne büyük kıymet vermezler. Onlara göre tarihte şahsiyetin rolü, mutlak surette kader tayin edici değildir. Şahsiyet, toplumun talihine tesir eder. Fakat bu tesirin derecesi, toplumun şartları ile sınırlıdır derler. Hatta şahsiyetin, kendi büyüklüğünü, içinden çıktığı topluma borçlu olduğunu, bunun için de örneğin dahinin, dahi olduğu için cemiyetten bir şey talep etmeye hakkı olmadığını nazari olarak ileri sürerler.
Bunlar belki doğrudur, belki değildir. Fakat şu da aşikar ki, tarihin şu veya bu devrinde, dünyanın şu veya bu ülkesinde hayal veya idrak gücü, çevresiyle hiç de orantılı olmayan öyle davetçiler çıkıyor ki, onların çağrıları dünyanın gidişinde, bazen kader tayin edici tesirlerini yapıyor.
Hülasa öyle görünüyor ki, tarihin seli, dinler, ideolojiler, büyük istilalar, büyük keşifler gibi olağanüstü akım veya buluşlarla ve şahsiyetlerin gölgesinde gelişiyor,şekilleniyor.
·
Yolumuzu, biz mi tayin ederiz? Yoksa birtakım eller, çıktığımız yolculukta bizi, kendi şartlarına ve kanunlarına göre, bu şartların çizdigi istikametlere doğru mu iterler?
Budizm'in temeli, insanın var oluşunun, onun acı ve eleminin kaynağı olduğu inanışına dayanır. "Buda'ya göre birey olmak, sınırlanmış olmak demektir". Sınırlanmış olan insan, sınırsız olanı arzu eder. Arzu ise acı ve elemin kaynağıdır; çünkü her arzu sınırlı ve geçici dir. Acı ve elemlerden kurtulmak için önce arzulardan kurtulmak gerekir. Bunun içinde türlü aşamalardan geçmek gerekir. Bütün bunlardan geçip arzu duymayı aştıktan sonra insan, arzunun tatminsizliği veya geçiciliğinden doğan acı ve elemleri de artık duymaz olur ve Nirvana'ya ulaşır.
