Kadınlık emellerinden el çekmiş bütün kadınların kalbinde her türlü mahrumiyetlerin gözyaşları dinebilir; fakat bunlardan biri, analıktan mahrum kalmış olmak acısı, daima zehirden birer damlayla damlayan kapanmak bilmez bir yaradır. Sanılır ki tabiat kadınların ruhuna, boş kalmaya tahammül edemeyen bir beşik koymuştur.
İki yıl günlük yazmadım ve bu çocukça şeye asla geri dönemeyeceğimi düşünüyordum. Oysa bu çocukça bir şey değil, kendinle, gerçeklerle, her insanın içinde yaşayan kutsal benliğiyle yaptığı bir sohbetmiş.