Dile vuramadık bir zincir
Susturamadık kalbimizi
Söz geçiremedik gözlerime ağlama diye
Herkes var bu dünyada kuru bir canı için
Ben kendimi değerli sanmışım
Bu aslı olmayan koca dünya için
Söylesenize yalan mıydı merhamet
Hele o sözler yalan mıydı
İnanamıyorum bugünlerde kimseye
Güvenemiyorum sözlerine
Ama mutlu ederken toprağın dibine gömüşünüz
Artık ne gücüm kaldı ne bir umudum
Bu dünyada kocaman bir yüküm
Geriye kaldı kuru bir canım
Onu da alın
Bırakmayın bana beni öldürün
Sanki sulara atsam kendimi ölmeyecek gibiyim
Sanki sevsem, hiç bir şey düzelmeyecek gibi
Öyle canımı yakarken sessiz kaldım diyedir bütün olan biten
Merhamettir insana yakışan en güzel giysi
Giymesine bilene kaftan, giyemeyene ise gereksiz bir çaputtur
Ben kendime gelmek istiyorum artık
Ama o kadar uzağım ki kalbimdeki bene
Gömdüğüm beni kazmaya çalışıyorlar
Durun yapmayın dedikçe anlamıyor kimseler beni
Duymuyorlar sanki sesimi
Ben acılarımla gömdüm diyorum bir beni
Toprağın altındakine bile karışıyorlar
Simge yonma