Bütün dünyayı yok etti bir çığlık
Sessizce, zulüm edercesine baktı gözlerimize
Sanki hıçkırıklarımız duyulmasın diye sessizce ağladık
Bütün dünya yok oldu bir çığlık ile
Sadece tiz bir çığlık içlerimizde
Zannımca sadece içimizde kopan fırtınaya biz şahidiz
Sadece biziz kalplerimizin en sessiz köşesinde…
Ekmek kırıntısı kadarız sadece bu dünyada
Belki de büyük bir yansımayızdır
Zannımca sadece dünyaya bir amaç uğruna gelmiş varlıklarız
Belki de daha amacımıza ulaşmamışızdır
Lakin birbirimizi memnun etmeye çalışmaktı hedefimiz
Oysa ki kendimizi memnun edebilseydik
Belki içimizdeki çığlığı bastırırdı
Bütün bu hayıflanma ile yaşlanacağız
Bir avuç toprak olacağız
Tek derdimiz kuru bir teşekkürdü belki de
Baksana bir teşekkür uğruna geldiğimiz hale
Niye kendi içimizdeki bahçede koşup eğlenemiyoruz
Neden sadece bahçemizde bir biz kalamıyoruz
Galiba dünyaya ait bile değiliz
Sanırım bir kiracıyız
Borcunu ödemesi gereken bir kiracı
Kim satın alabildi kendine büyük görkemli bir mezar
Veya kocaman cennetten bir köşe
Hangimiz bu dünyada kendimize iyilik yaptık
Kendi yaramıza merhem olabildik mi
Kendi söküğümüzü kendimiz dikebildik mi
Hangimiz aşkına sahip çıkabildi
Şad ettim bütün dünyayı gel bu gece
Bayda oldu gönlüm sen gelince
Sessizce bekledim bir ömür sen gel diye
Ne gelebildin ne sevebildim
Gönül isterdi ki şad olsun gözlerimiz.
Kalbin ne güzeldi
Yuva gibi ev gibi
Gelmedin ki
Yuvasız kaldım evsiz kaldım sayende...
-Simge Yonma-
Ne derin cümleler vardı
İlk okuduğunda bir cümle defalarca okuduğunda ise kocaman bir mazi
Ne cümleler vardı
İçinde sevgiyi, umutu üzüntüyü barındıran
Ne cümleler vardı
rakıya meze şarkıya ise arkadaş
Ne cümleler var artık Ne kalana yara Ne gidene bant
Bende isterdim sevgimi en güzel cümlelere sığdırmak
Sevgimi ifade edebileceğim ne bir defter yetti ne bir söz
Nede bir insan gördü
Bilirdim ya; bencile laf anlatmak sağıra sultan köre ise bu resimi çiz demekti
Bağırdım duymadılar
Çırpındım görmediler
Ağladım hissetmediler
Boğuldum ilgilenmediler
Lakin bugün böyleysem gidiyorsam en çok kalıp toplamaya çalıştığımdandı ama tükendim...
Biliyor musun insanların yaptıkları hataları örtebilecek hiçbir yorgan daha üretilmedi üretilseydi bütün acılar kahrolmuşluklar o yorganın altına gizlenirdi
Ama olmadı ne kalan yorganı icat edebildi giden ise yorganı alıp gitti
-Simge Yonma-