O da aynen kocası gibi kadınlar grubuna başkanlık eden bir hava içindeydi. Belki de onlar hiçbir şey yapmıyorlardı da bu havayı onlara biz veriyorduk.
“Öyleyse bu hafta kendince en çok korktuklarını yaşadın… Hepimizle yüzleştin sonunda. Kendinle de… Korktuğun gibi mi oldu?” dedim.
Hayır, hiçbir gerçek, kendi senaryolarımız kadar yaratıcı olamazdı. Zihnimizde ürettiğimiz felaketler nadiren gerçekleşirdi. Gerçekleştiğinde ise biz nadiren zihnimizde ürettiğimiz miktarda korku ve endişe yaşardık. Gerçeğin bu kadar büyük bir becerisi yoktu.