Simin Güz
@Siming
40 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Spoiler…
Bilinmeyen Ada nihayet denize açılmış, kendini aramak amacıyla.
Aslında aradığımız şey kendimiziz. Fakat kitaptan da yola çıkarak eğer kendimize dışarıdan bakmayı bilmezsek ne olduğumuzu anlamak (kendimizi aramak, bulmak) da zordur.
İnsan soyunun en tehlikeli duygusu aşktırAşk
Aşkın insana neler yaptırabileceğini, bunlardan birçoğunun tehlikeli şeyler olduğunu önceden birçok hikayede okumuştum; anlatılanlardan duymuştum. Fakat aşkın bir insanı bu kadar yabancılaştırabileceğini bu hikayenin derin sarsmasıyla birlikte tüm varlığımla algıladım. İnsan psikolojisinin aşktan ya da başka duygu ve olaylardan uç noktalara kadar gittiğine birçok vakada tanık olmuştum fakat tekrar söylemiş olacağım bu kadar yabancılaşabileceğini, bu kadar alt üst olabileceğini görmemiştim hiç. Hikaye çok sarsıcı. Hikayenin sonu bu sarsıcılığın kat kat fazlasıyla sarsıcı. Ne desem bilemiyorum. Kelimelerim tükendi. Duygularımı, beynimdeki yankıları ifade edebileceğim cümleler kuramıyorum. Yazdığım her cümlenin kitabın ağırlığına uygun olamayacağından korkarak bi yandan da yazmak istemiyorum aslında. İnsan böyle bir kitap okuyunca yazarıyla tanışmak istiyor.
Ayrıca şunu da eklemek isterim ki aşağıdaki cümlenin değeri kitap bitince anlaşılıyor:
“Hikâyeler nerede başlar, gerçek nerede biter?”
Sırf bu cümleyi daha iyi anlayabilmek için bile okunabilicek bir kitap.
Nadia ile profesörün hikayesini okudum ve kitabı öylece kapatıp uzun bi süre bekledim. Kendime gelemedim. Bir yandan tarihte olan insanlık zulümlerinden haberim olmadığı için kendime kızdım bir yandan da gerçekleşen olay karşısında şok oldum. Üzüldüm, kızdım, kaygılandım… daha bir sürü duygu. Ama hala en çok şoku yaşadığımı söyleyebilirim. Serenad geç kaldığımı düşündüğüm ve herkesin okumasını yürekten istediğim bir kitap. Kitaba ilk bakışta ne kadar da kalın olduğunu düşünmüştüm ama içinde anlatılanlar kitabın kalınlığının yanında ne ki… hatta bu kadar duygunun verilebildiği yoğun bir kitabın bu kadar ince olmasına (!) şaşırdım bile denebilir kitabı bitirince. Çok çılgın… çok ağır bir kitap. Kesinlikle tavsiye ederim. Kesinlikle. Herkesin okuması gereken, yüreğe derinden dokunan bir kitap.
MucizeHayat ve İnsan
Uzun zamandır okuduğum kitaplarla ilgili bir şeyler yazmak gelmiyordu içimden ama bu kitap beni o kadar etkiledi ki bir şeyler yazma isteğime engel olamadım. Bu kitabı şehrin ağrılığının çökmüş olduğu omuzlara, ekrana bakmaktan ışığı sönmüş gözlere, masa başında oturmaktan boyun ağrısı çeken ve daha sayamadığım bu tarz özelliklere sahip olan tüm insanlara tavsiye ederim. Şu an yaşamakta olduğumuz şehir hayatında bize dayatılan ve normal olarak kabullendiğimiz, bazen ne kadar sorgulasak da dışına çıkamayıp çarkın içinde kalmaya devam ettiğimiz hayatlarda yaşamın mucizevi oluşunu unutuyoruz. Birçok insan öyle davrandığı için normal olduğu kabul edilen davranışları yapmaktan geri duramıyoruz. Ha tabii… Yapsak da olmuyor yapmasak da. Ama yine de insanın hayatını değiştirebilmesi kendi elindedir. Büyük işler yaparak büyük değişimlerin yaşanmasını kastetmiyorum. Bazen küçük değişimler de mucizeleri fark ederek büyük değişimler yaşamamıza hatta yaşatmamıza sebep olabilir. Bu yazım tam olarak bir inceleme yazısı olmadı ama kitabın bende hissettirdiklerini buraya aktarmak istedim. Bu sayfayı açtığımda bu yazıyı görerek her günün hatta her anın yaşamın bir mucizesi olduğunu ve ölümün bilinciyle yaşayarak gerçekten yaşamayı keşfedebileceğimizi hatırlamak istiyorum.
Spoiler…
Ve Veronika ölmek istemiyor çünkü hayatının her gününün aynı olmasının aslında kendi bakış açısından kaynaklandığını fark ediyor. Unutma; herkes kendi dünyasında yaşar ve gördüğümüz dünyayız hepimiz.