Simone
@Simones
“Haydi kalk gidelim bu şehirden, gün doğarken ya da güneş batarken”
Reklam
Puan vermedi·80 syf.·
2018 14. kitabı
Irene ve hayatını anlatan bir öykü. Aşığının yanından çıkarken yakalandığı kadın yüzünden, günlerini korkuyla geçirmeye başlamıştır. Eşinin imalarını anladıysa bile, itiraf edememek için hep bir nedeni oldu. Sonunu tahmin edebildiğimi söyleyemem, ama okurken İrene'nin yaşadıklarını ve hissettiklerini kendim yaşamış gibi oldum. Oldukça başarılı bir kurguydu, ve durgunluğun da hayatta nelere yol açabileceğini bize gösterdi. Durgun mutluluk, durgun evlilik, liste uzayıp gider. Ama eşini hiç tanımadığını fark etmesi ve ona yönelmeye başlaması, eşi açısından iyi oldu diyebilirim. O kadar çabalamasına rağmen itiraf edemeyisi ve bunun getirdiği içsel sıkıntı, eğer Fritz tarafından durdurulmasaydı neye mâl olurdu, okumuş olduk.
Puan vermedi·436 syf.·
2018 13. kitabı
Çerez niyetine başladığım bir kitaptı. Öyle de ilerledi. Bazı yerlerde mantık hatası vardı, bir sahnede kız odanın ortasındayken bir sonraki an başka yerde oluyordu, çeviriden mi yoksa yazardan kaynaklı mı bilemedim. Boş zamanları doldurmak için okunabilecek bir kitap. Eğlenceliydi.
Puan vermedi·368 syf.·
2018 11. kitabı
Çok çok hızlı okunan bir kitaptı yine. Seri kendini okutuyor, ama benim damağımda hala ilk kitabın tadı var. Victor'dan öyle bir şey beklemediğim için, sonunda şaşırmam normaldi. Hele Izabel'in sırları. Yazar burada şaşırtıyor, her şeyi bildiğinizi sanıyorsunuz ama öyle bie sahne geliyor ki, aslında çok az şey bildiğiniz anlaşılıyor.
