Okuduğum ilk Ayfer Tunç kitabıydı. BAYILDIM. Baş ağrım olmasa tek gecede bitirirdim. Mürşit karakteri unutamayacağım karakterlerden birisi oldu benim için. Mürşit ve Madenci'nin birbirlerini bu kadar iyi anlaması, aralarındaki o bağ çok iyiydi. Konuşarak, susarak bazen de bakışarak birbirlerini anlamaları çok özeldi.
Kitaptaki her karaktere hayatımızın bir yerinde rastlamışızdır, ya da onlardan biriyizdir. Bu yüzden okurken hiç yabancılık çekmedim. Sanki hep tanıdığım insanlar, bildiğim ortamlar gibiydi. Tek sorunu sonuydu. Biraz aceleye gelmiş ve yarım kalmış gibi hissettim. Onun dışında harika bir kitaptı.️