Montag bedeninin ikiye bölündüğünü hissetti; bir yanı sıcak, diğeri soğuktu.. bir yanı yumuşak, diğeri sertti.. bir yanı titriyor, diğeri titremiyordu; iki yarısı birbirine sürtünüyordu.
Zararlı bir davaya hizmet ediyorum ve kandırdığım insanlardan maaş alıyorum, sahtekarın tekiyim. Yine de kendi içinde hiçbir şeyim, gerekli sosyal kötülüğün parçasıyım.
'Ölüm. Evet, ölüm. Onlar kimseyi tanımıyorlar, bilmek de istemiyorlar üstelik pişman da değiller. Oynuyorlar.' Kapının arkasından uzaktan gelen uğultulu sesleri ve ritornelloyu duyuyordu. 'Onlara hava hoştu ki kendileri de ölecekler. Salaklar. Önce ben gideceğim sonra da onlar, kaçınılmaz son. Fakat onlar mutlu. Sığırlar!'