S.

S.
52 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Ve belki de siz, dedim hâkime, yüz yıl önce, kasabanın şerifi olurdunuz ve cebinizde ezbere bildiğiniz ceza kanunu yerine bir altıpatlar ya da ona benzer bir şey olurdu, hani o hukuk ile gücün birbirinden henüz ayrı olmadığı zamanlarda, tabii o zamandan bu yana, bu ikisi birbirinden tamamen ayrılmıştır diyebilirsek ve eğer bunun çok da iyi olduğunu söyleyebilirsek; çünkü güç ya da şiddet, ikisi kılık değiştirmeyi pek güzel öğrendiler.
Sayfa 16
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
9/10
·132 syf.·
2020 20. kitabı
Kitap videolarını çok sevdiğim Ebru Aykaç'ın yine bir videosundaki tavsiyeyle kitaba başladım. Kitap zaten elinizden düşüremeyeceğiniz sürükleyecilikte üstelik hikayenin sonunu başından beri biliyorsunuz. Yazar, bir suçun nasıl işlendiğini karakteri iten şeyleri ( baba oğul ilişkisi, sınıfsal farklılıklar) incelikle işliyor. Önemli olan olayın sonucu değil sizin ona gittiğiniz yollar ve hakim Kermeur'a hep bunu soruyor. Dolandırılan bir kişinin ağzından bu hikayeyi bir daha dinlemenizi tavsiye ederim. Ayrıca 140 journos un parayı vuranlar serisi de bu kitabın okuma keyfini arttıracaktır. İyi okumalar.
Ceza Kanunu, 353. MaddeTanguy Viel · İletişim Yayınları · 2020247 okunma
Kamusal huzur aşkı genellikle bu halkların hâlâ koruduğu tek siyasi tutkudur ve onların indinde tüm diğerleri zayıfladıkça ve sönümlendikçe bu tutku giderek etkinleşmekte ve güç kazanmaktadır. Haliyle bu durum yurttaşları, kendi varlığını korurken onları da anarşiden korumaktan çıkarı olan ve bunun da imkânlarına sahip tek varlık olarak görünen merkezî iktidara sürekli yeni haklar devretmeye ya da bu haklara merkezi iktidarca el konulmasına rıza göstermeye hazırlar.
Sayfa 16
Dolayısıyla günümüzde insanlar hiç de sanıldığı kadar bölünmüş değiller: egemenliğin hangi ellere teslim edileceği hakkında sürekli çatışıyorlar ancak bu egemenliğin hakları ve ödevleri üzerinde kolayca anlaşabiliyorlar. Hepsi de hükümeti tek, basit, ulvi ve yaratıcı bir iktidar imgesiyle tasavvur ediyor.
Sayfa 14