Ah, benim çocukluğum, saflığım! Bu çocuk odasında uyur, buradan bahçeye bakardım. Mutluluk her sabah benimle birlikte gözünü açardı, o zamanlar tam olarak böyleydi....
Hesp hat û li ber deriyê Ehmed sekinî.
.....
.....
Xweyê wî mîr be, paşe be, Padîşahê Osmanî be, Şahê Ecem be, Koroxlî jî be, tê serê xwe bidî lê vî hespî nedî.