Kaliteli edebiyatın yaptığı tam da budur; yoğun bir hümanizmayla insanın, bireyin bölünmüş, şaşkın, tedirgin, korkak çılgın ruh halini irdelemek. İç dünyasının derinliklerine inerek, oradan bize seslenmek. Ve insanı, bireyi anlayabilmemize yardımcı olmak. Bu nedenle çoksesli, çokrenkli, çokkültürlü olan edebiyat, ötekinin, ötekilerin devamlı buluştuğu bir anayurttur. Aykırı ve farklı olanların, kuşku, tedirginlik ve korku içinde olanların, anlamak ve bilmek, ilişki ve iletişim kurmak isteyenlerin anayurdudur.
Sayfa 126 - İthaki
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendi kendilerini aldatanlar, halk alkışladı diye kendilerini büyük politikacı sananlar da vardır ki, bunlar ayrı.
-Ya, demek bu türlülerini tutmuyorsun? Ama ölçmesini bilen bir adam düşün. Birçok bilgisizler ona boyunun dört kulaç olduğunu söyleseler, buna inanmazlık edebilir mi?
-Dünyada edemez!
-Öyleyse kızma bu adamlara canım. Dünyanın en eğlenceli insanlarıdır bunlar. Toplumu iyi edeceğiz diye bir sürü kanunlar korlar, böylece kötülüklere bir son vereceklerini umarlar. Ama aslında, Hydra'nın bin başından birini kestiklerini, her kestikleri başın yerine de yeniden ikisinin çıktığını fark edemezler...
Sayfa 124 - İş bankası
Kitaplardan hümanist olmanın, şefkatli olmanın, yurtsever olmanın her şeyin üstünde olduğunu öğrendi. Kitaplardan öğrendi, bir 20. Yüzyıl aydınının yüreğini ve beynini ülkesinin, ulusunun ve insanlığın hizmetine sunması gerektiğini. Kitapların sayesinde, kaval sesi ile keman sesinin farkını, bir destanla modern romanın farkını öğrendi. Aynı şeyleri düşünen insanların, dünyanın neresinde olursa olsun aynı şeyleri yaşayıp hissettiklerini kitaplar sayesinde öğrendi... "Tanrım ne bahtiyarlık"
Sayfa 130 - İthaki
