Bazen uzaklaşmak gerekir , yakınlaşmak için.
Bazen hatırlamak gerekir, hatırlanmak için.
Bazen ağlamak gerekir, açılmak için.
Bazen anmak gerekir, anılmak için.
Bazen de susmak gerekir, duymak için.
Şems-i Tebrizî
Kafalarında geleceğe dair milyon tane endişeyle sessiz sessiz giderlerken, Mustafa Kemal mırıldanmaya başladı...
Dağ başını duman almış
Gümüş dere durmaz akar
Güneş ufuktan şimdi doğar
Yürüyelim arkadaşlar!
“Siz de söyleyin” diye seslendi.
“Yorgunluğunuzu alır, güç verir.”