Bir solukta okuduğum dizi izliyor gibi hissettiren bir kitap. Emeğe her bir satırına saygım sonsuz fakat kitabın sonunda içimde bir boşluk ve kendime soruyorum eee ne bu şimdi?
"Gökyüzünde havalanan bir uçurtma çocuk kalbi" cesaretin, gücün, dostluğun, babasını gururlandırmak isteyen masum bakışların adı uçurtma. Ne çok şey anlatıyor bu kitap hayatların içinde hayatlar kuş kadar kalplerde büyük acılar ,minicik bedenin gözlerinde umut ışığı arayan bir adam ve umut ışığı da gökyüzündeki uçurtma. Çocukların gözlerindeki hüznü onlara çocukluklarını vererek silebilirsiniz.
Bu öyle bir kitap ki kafanızda bir deprem yaratıyor, her şey alt üst oluyor çoğu zaman kitabı raftaki yerine koyup tekrar elinize almak istemiyorsunuz, daha sonra kafanızı karıştıran bu kitaba kızıyor merak ediyor okumaya devam ediyorsunuz düşünmenizi isteyen satırları dinliyorsunuz ve kitabın son sayfasını okuyup kapağı kapatınca evet şimdi her şey daha farklı diyorsunuz. Sofie'nin dünyasına hoşgeldiniz kitabın ilk sayfasını okuyan okur artık o kişi siz değilsiniz.
Bu zamanda düşünebilmek daha bir kıymetli, düşündüklerini ifade edemiyorsan oku düşündüklerinin bir anlamı olsun bir ruhu. Susma sadece düşünüyor ama söylemiyorsan suçlusun. Hayat cesurları sever kalabalığın aksine doğru bildiğini haykırabiliyorsan, tüm sessizliğe rağmen ben buradayım diyorsan yaşıyorsun.