NisaNur
@Sisal_
19 Kasım
27 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Aliya İzzetbegoviç'in sevdiğim bir sözü ile giriş yapmak istiyorum:
"Bunu hiç unutma evlat; Batı hiçbir zaman uygar olmamıştır ve bugünkü refahı, devam edegelen sömürgeciliği; döktüğü kan, akıttığı gözyaşı ve çektirdiği acılar üzerine kuruludur."
•20. YY'da Avrupa'nın göbeğinde boşnak müslümanlarına yapılan soykırım ve şimdi 21. YY'da Dünya'nın gözü önünde gerçekleşen Filistin bilançosu! 20.yüzyılda bu soykırıma sessiz kalan insanlık 21. Yüzyılda'da sessizliğinden taviz vermiyor. Tarihin sayıları ilerledikçe gerileyen bir insanlık dramı...
•Boşnaklı Müslümanlara senelerce kin besleyen ve bu acımasız katliamı yapan Sırplar eskiden kahve içtikleri, beraber gülüp eğlendikleri, bayramlarda birbirlerine tatlılar etler gönderdikleri, paskalya gününde yumurta tokuşturdukları komşularından başkası değildi. Kimse Sırplara "dur!" demedi, kimse Müslüman Boşnakların yanında olmadı! Herkes üç maymunu oynayıp "bana dokunmayan yılan bin yaşasın" dedi! 1992-1995 yılları arasında olan bu soykırımda binlerce kişi öldü, binlerce kadın gençler tecavüze uğradı, binlerce kişiye ise hâlâ ulaşılamadı. Boşnaklı Müslümanlarla birlikte vicdan öldü, insanlık öldü!
Tavsiye;
•Okuyucunun duygularını eline alan kitapları hep sevmişimdir. Ben bu kitabı okurken çok ağladım,isyan ettim, lanet ettim, boğazımda hep bir düğüm ile okudum , utandım...
Sevgili kitap okuyucun seni çok sevdi.
Reklam
Elinize alıyorsunuz ve bir anda Zeze nin yaşamının tam merkezinde buluyorsunuz kendinizi... Onu yazanın yüreğinde yirmi yıl sır gibi açığa çıkmayı beklemiş, on iki günde satırlarda kendine yer bulmuştur. Bu kitap günün birinde acıyı keşfeden küçük bir çocuğun öyküsüdür. Acı bu dünyada keşfedilebilecek en yaralayıcı şeydir. İnsanı insan yapan.. Hem bu kadar sarsan, hem böylesine yürek burkan bir şey, nasıl oluyorda bizi bir anda büyütebiliyor. Bir çocuğu artık çocuk olmaktan alıkoyan, onun içindeki kuşları öldüren, ona gerçeğin zehrini altın tabakta sunan şeydir o. O bahsettiğimiz şey acı.. İnsanı altı yaşında bile koca bir yaşayan ölüye çevirebiliyor....
Küçük zeze; Daha 5 yaşında ama yüreği kocaman, yaramaz ama bi o kadar çok olgun bir çocuğun yoksulluk içerisinde şiddetle geçen, hayatın acı gerçeklerini küçücük yaşta yaşamak zorunda kalan küçük yaşta büyümek zorunda kalan bir çocuğun öyküsü..
Eğer bir kitap hem ağlatıp hem güldürüyüyorsa, onu yazan kalem değil duygulardır. Çok başarılı bir kitaptı. Baş kahraman çocuk olduğundan çocuk kitabı gibi gelebilir ancak tam aksine çocuklar okumamalı.
"Sorgulanmayan hayat yaşamaya değmez."Düşünce
1952 senelerinde yazılan bu spekülatif kurgu romani günümüze ve daha ileri nesillere hitap edebilecek "öngörülü değil önleyici" uyarı niteliğinde bir kitap.
"Düşünmesini istemediğimiz hiçbir şeyi düşünmüyor." Denilerek tasarlanan elektronik robotlar ve cihazlar, hiçbir şeyden bahsetmeyen, sadece araba veya giysi markası sayan insanlar,televizyonların evimizin baş köşesinde olması ve tüm vaktimizi ona harcamamız aslında kitapta bu dönemlere de ithaf ediyor. Televizyon ve teknolojinin yükseldiği, kitapların değerinin azaldığı bir dönemdeyiz. Düşünmeyen ve sorgulamayan köle ruhlu insanların çoğalması ve bu ürkütücü dönemin bir parçası olmak ! Oysaki "sorgulanmayan hayat yaşamaya değmez!"