Ak sakallı meşenin dediği gibi, İnsanın zalimliğine ağaçlar, kuşlar,böceklerle otlar hayvanlarla taşlar değil ancak bir insan karşı koyabilirdi.Dönüp dolaşıp insanda başlıyordu her şey dönüp dolaşıp insanda bitiyordu.
Gerisi boştu...
Yani insanın karışmadığı her şey bir masaldı.
Kendilerini kimsenin eğitmediğine dair şikayetler, hayatın nasıl kurulacağının öğretilmesi ricası-bütün bunlar tembel bir öğrencinin ikiyüzlülüğünü ve sinir bozucu uydurmasından başka bir şey değil.
Kitaplar kör olmuş gözlere ışık vermekte, ruhunu henüz tamamen kaybetmemiş her bir insanın yüzünün derin utanç duygusu ile kızarmasına neden olmaktadır.