Gökyüzü kararmıştı, tıpkı ruhundaki karanlık gibi. İnsan bir zamanlar ne kadar saf olduğunu, ne kadar kolay kandığını düşündüğünde, bir şeylerin ne kadar kaybolduğunu fark ediyordu. O kaybolan şeyin adı güven, belki de güvenlikti. Bu topraklarda, bu kasvetli köyde, güven hiçbir zaman var olmamıştı...
Jean-Christophe Grangé
Ey kara cübbeli, senin gündüzün gece;
Taş atma dünyayı bilmek isteyenlere.
Onlar Yaradan'ın sanatı peşindeler:
Senin aklın fikrin abdest bozan şeylerde.
- Ortaçağ keşişlerinin üzerine yeni metinler yazmak için kazıdıkları Eskiçağ parşömenleri. Bu belgeler yeni metinlerle kaplı olsalar da, derinliklerinde eski mesajı saklarlardı. Evlat edinilmiş bir çocuk da bunun gibidir. Onu yetiştirebilir, bir sürü şey öğretebilir, kültürünüzü aktarabilir, kişiliğinizi verebilirsiniz... Ama unutmayın, altta hep başka bir metin kalacaktır.
Taş Meclisi