Arasaydılar büyümemiş bir sevinci bulurlardı belki
Çok yoklamış yüreğimin bir yerinde
Uzun bir yolculuk gibi yaşadıkları
Kısacık sokaklardan vazgeçselerdi
Ben oradayken
Belki de hala orada olurdum ben
Kendime yazdığım hayatları ayıklamakla geçmezdi ömrümün yaprak zamanı
Bir ben söylerdim kuytu akşamlarda dalgın çalgıların unuttuğu şarkıları.
Murathan Mungan 🌙🍁
Ah!! Şimdi kim inandırabilir bu eski çocuğa
aşkın ve dostluğun varlığını.
Bir gün ansızın yiter dostalar ve sevgililer.
Etin ve kemiğin sıcaklığıyla solar sevdalar.
- İşte o gün her şey ölür -
Şimdi bu yüreği nerelerde beslemeli?
Bütün saksıları kırılıyorken güneşin büyüsüyle
ve ölümler ilençliyorken en masum sevinçleri
ve her sevgi kendisiyle çelişiyorken.
Şimdi bu nasıl doğmaklar olur yeniden beyazlara.
Ama şimdi kim kandırabilir sizi
- Bir ölünün hayat kokan ağzını öpmek için -
Arkadaş Zekai Özger 🍁🌙