Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım
"Uzaklarda bir adamın üşümesi,
Bir kadın dağlara daldıkça.
Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan. Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun. Evlerle sokaklar arasında bir ayrım kalmaması...
Ayrılık o küçük ölüm, usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan."
Arasaydılar büyümemiş bir sevinci bulurlardı belki
Çok yoklamış yüreğimin bir yerinde
Uzun bir yolculuk gibi yaşadıkları
Kısacık sokaklardan vazgeçselerdi
Ben oradayken
Belki de hala orada olurdum ben
Kendime yazdığım hayatları ayıklamakla geçmezdi ömrümün yaprak zamanı
Bir ben söylerdim kuytu akşamlarda dalgın çalgıların unuttuğu şarkıları.
Murathan Mungan 🌙🍁