Mavi
@Slahdlfmrm
49 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Hep ben düşüyorum, hep ben
Ben:
İsmim kara bereli iki çocuktan biri
Ben çocuklardan biri
Fazla yaramaz.
Ne zaman ağlasa
İskambil kupası damlıyor gözlerinden
Rest diyor hep, rest. Ne demekse?
Ben çocuklardan biri,
Fazla yaşamaz
Ne bir sarmanı var okşayacak
Ne zamanı.
Zamanı sarışın bir kedi olarak yarat baştan Allah'ım
Bırak okşayayım
Esirge ve bağışla beni gerçekten
Bırak düşlerimde kaybolayım.
Bu acılar
Bu ağrılar
Bu yürek
Neyi kimden esirgiyor bu buz gibi sokaklar
Bu ağaçlar niçin böyle yapraksız?
Bu geceler niçin böyle insansız?
Bu insanlar niçin böyle yarınsız?
Bu niçinler niçin böyle yanıtsız?
Tehlikeli sayılmam artık
İnanın kendimin yokluğunda çok kitap okudum.
Bi yığın insan tanıdım
Ama hep yalnızdım
Sen gittin;
Çocuk olduğum bidaha
Ağladım
Kaç şiir kaç kere sular altında kaldı
Kitaplar, aşk herşey
Gidişinden bu yana hüzün sektörün de bi fiili yirmi üç sene görev yaptım
Ne tuhaf, ne tuhaf
Acıyla hiç konuşamamak
Ama sen artık beni anla
Kalbim sanırım büyünce sokaklarda ağlayan biri olacak
Ve şiir şiir olalı böyle şiirsizlik görmemişti
İçimden çıkmak istiyorum artık.
Bugün de geç kaldım yarına
Anlatmaya yetmez yine sözler
Ancak şiirler konuşur gözlerimizde
Geçmiş yılların sabır çatlatan hüznü
Yenilginin rengini görsen tanır mısın?
Adnan Yücel 🍁
Adnan Yücel 🍁