Fletcher Sletch
@Sletch
Medya & Film çalışmaları lisanslı
Sanat/zanaatkâr
Müzik, felsefe, fotoğraf sever
Bas gitar yapımcısı @sletchguitars
@fletchersletch
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şans etkeninin rolü
Pek çok kişinin, dünya işlerinin Fortuna (talih ve kısmet tanrıçası) ve Tanrı tarafından yönetildiğini, insanların bunları sağduyu ile düzeltemeyeceğini, dahası bu konuda hiçbir çareleri olmadığını düşündüğünü ve böyle düşünmeye devam ettiğini biliyorum. Bu yüzden dünya işlerini, fazla kurcalamadan kaderin yönetimine bırakmayı düşünebilirler. Bugüne kadar olayların akışında çok sık görülen ve kimsenin önceden ummadığı büyük değişikliklere bakarak bu görüşe günümüzde daha çok inanılmaktadır. Zaman zaman ben de bazı yönleri ile bu düşünceye katıldım. Yine de özgür irademizin bütünü ile yok olmaması için Fortuna'nın eylemlerimizin yarısına hükmeden güç olduğuna, ama geri kalan yarısını ya da ona yakın bir kısmının yönetimini bizim karar ve tercihlerimize bıraktığına inanıyorum. Fortuna'yı coşkun bir ırmağa benzetirim; azdığı zaman ovaları sular altında bırakan, ağaçları ve evleri yerle bir eden, toprağı bir taraftan kaldırıp başka bir tarafa sürükleyen coşkun bir ırmağa. Herkes en ufak bir direnç göstermeksizin bu ırmağın önünden, Fortuna'nın gücünden kaçar. Bununla birlikte ırmağın durgun aktığı zamanlarda insanlar bentler ve setler yaparlar ve böylece daha sonra ırmak taştığında kanallardan akmasını ve bentlerle hızının kesilmesini sağlayıp kendilerine daha az zarar vermesi için birtakım önlemler alırlar.
Benzer durum Fortuna için de geçerlidir; bu tanrıça kendisine karşı direnecek bir gücün ortaya konamadığı yerde kudretini gösterir;
kendisini durdurabilecek setlerin ve bentlerin olmadığı yerlere yöneltir.
Dalkavuklardan korunmanın tek çaresi insanların sana doğruyu söylediklerinde senin alınmadığını bilmeleridir, ama sana herkes gerçeği söyleme hakkına sahip olunca, bu sefer de (doğru olduğunu sandıklan her şeyi sana söyleyebilecekleri için) senin saygınlığın ortadan kalkar.
Bu yüzden, akıllı bir prens üçüncü bir yöntem izlemeli, devletine bilge kişiler seçerek gerçeği söyleme konusunda yalnızca onlara yetki vermelidir, ama bu yetki her zaman değil sadece kendilerine sorduğu sorular için geçerli olmalıdır. Prens, onlara her konuda akıl danışmalı ve fikirlerini dinlemelidir; ama sonra kendi düşüncelerine göre kendisi karar vermelidir. Bu danışmanlara hem teker teker hem de toplu olarak öyle davranmalıdır ki bunların her biri açık konuştukları ölçüde prensi mutlu ettiklerini bilsinler, ama bunların dışında, prens, hiç kimseye kulak asmamalı, verdiği karardan cayrnamalı ve verdiği kararlarda ısrar etmelidir. Böyle davranmayan ya dalkavukların kuklası olur ya da farklı görüşler nedeniyle ikide bir fikir değiştirir ve sonuç olarak saygınlığını kaybeder.
Cömertlik, senin adını çıkartacak kadar ileri gidecek olursa sana zarar verir; çünkü cömertlik bir erdem olarak ve ölçülü, gerektiği gibi uygulanırsa (ne yazık ki) kimse bunu fark edemez ve prensin adının eli sıkıya çıkmasını kimse önleyemez. Bu yüzden insanlar arasında cömert olarak tanınmak için gösterişin hiçbir türünden kaçınmamak gerekir, ama böyle bir prens de sahip olduğu her şeyi gösteriş uğruna kaybeder ve sonunda cömert tavrını korumak için halka aşırı yüklenerek ağır vergilerle onu ezmek ve para kazanmak için yapılabilecek her şeyi yapmak durumunda kalır. Giderek fakirleşeceği için halk ondan nefret etmeye ve kimse onu saymamaya başlar: Öyle ki bu cömertliği ile pek çok kişiyi gücendirip pek az kişiyi ödüllendirdiği için en küçük bir sıkıntı bile onu etkiler ve daha ilk tehlikede ne yapacağını şaşırır. Durumu fark edip geri dönmeye başladıktan kısa bir süre sonra cimri likle suçlanır.
Öyleyse bir prens sağduyulu ise cömertlik erdemini kendisine zarar verecek biçimde kullanamadığı için kendisine cimri denilme sine pek aldırmamalıdır.
Cömertlik kadar kendini çabucak tüketen başka hiçbir şey olamaz. Cömert davrandığın sürece cömertlik yeteneğini kullanmaz, kaybedersin, yoksul düşersin ya da aşağılanırsın; ya da yoksul düşmemek için açgözlü ve nefret uyandıran biri haline gelirsin. Bir prensin kaçınması gereken şeyler arasında en önemlileri nefret edilme ve horgörülüp aşağılanmadır. Cömertlik seni bu iki durumdan birine sürükleyebilir. Bu nedenle nefret kazandıran kötü bir üne neden olan ve beraberinde aç gözlülüğü de getiren cömertlik yerine nefrete yol açmayan bir kötü üne neden olan eli sıkılığı seçmek daha sağduyulu bir davranış olur.