Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Ağustos 2025
İlk Yayın Tarihi:
1513
Yayınevi:
Alfa Yayınları
Orijinal Adı:
Il Principe
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9786051711447
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
85 diğer baskı · Tümünü Göster
Prens
7,1bin okunmaRemzi Kitabevi · Nisan 2019 · 128 s.
Hükümdar
3.700 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2021 · 112 s.
Prens
2.145 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2018 · 160 s.
Prens
1.873 okunmaCan Yayınları · 25 Mayıs 2019 · 160 s.
Hükümdar
422 okunmaİndigo Kitap Yayınları · Ocak 2019 · 120 s.
Prens
401 okunmaKapra Yayıncılık · 16 Nisan 2021 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Prens, İnsanlığın Anatomisi
Niccolò Machiavelli tarafından 1513 yılında genç prens Lorenzo Medici'ye hediye olarak sunulan siyâsetnâmedir. Eserin muhtevası hükümdarlık yapmakta yahut yeni olacak prenslere tavsiyeler verilmesi şeklindedir. Her bir tavsiye kendi içinde bölümlere ayrılmış ve içeriği Machiavelli'nin derin tecessüs ve akıl yürütmeleriyle yazılmıştır.
Evvelâ kitabın dünya edebiyatındaki yerine bakmak gerek. Prens veya Hükümdar dediğim gibi siyasetname türündedir. Machiavelli'den önce de sonra da bu türde kitaplar yazılmıştır ancak kitabın ayırıcı vasfı, hükmedene basit tavsiyeler vermesinden değil; hükmedilene dair katıksız gerçekliği vermesindendir. Evet, çoğu siyasetname yazarı bu saf gerçekliği verdiğini düşünerek yazıldı. Ancak sanmıyorum ki insanı bu denli dürtüsel yahut tabiri caizse hayvansı özellikleriyle tasvir eden başka bir siyasetname olsun.
Hükümdarın en önemli özelliklerinden biri halkı tanıması olmalı der Machiavelli. Ne üstten bakmalı ne de boyun eğmeli. Örneğin:
''Tıpkı manzara resmi isteyenlerin yüksek tepelerin tabiatını gözlemlemek için alçak ovalara inmesi, alçak ovaları ise yüksek dağların tepelerinden gözlemlemesi gibi'' s.09
Yakından uzağa sıralarsak devleti oluşturan üç grup vardır, bunlar; siyâsetçiler (üst kademedeki yöneticiler), askerler ve çoğunluğu oluşturan halk veya millet. Her ne kadar prens devletin en müreffeh kişisi gibi görünse de bu üç ayrı unsuru da mutlu etmeli veya en azından kendisine karşı gelip tahttan indirmeyecek kadar rahat durdurmalı. İşte kitabın asıl noktası: ''Amaca giden her yol mübahtır.'' Ayakta kalan devlet sahibinin gerekirse bu uğurda iyi erdemler değil aksine güç ve iktidar odaklı tabiri caizse kaypak olması gerektiğini tavsiye eder. Çünkü Machiavelli güruhların iyi erdemlerden sorun çıkarmadığını değil, temelinde
Başarıya giden yolda her şey mübahtırSiyaset Bilimi
Fakültemize bir gün panel yapmak için bir anayasa mahkemesi raportörü geldi, panel başlamadan saygı değer hocalarımızdan biri açılış için inceleme yazdığım kitaptan alıntılar ve Yusuf Has Hacip'in Kutadgu Bilig'inden alıntılar paylaşıp bunları kısaca mukayese edip, bizler Yusuf Has Hacip'in çocuklarıyız, avrupalılar ahlaksız Makyavelin çocukları gibi bir söylemde bulundu. Ben de bunun üstüne şu Makyavel'in kitabını okuyayım da ne kadar ahlaksız olduğunu kendi perspektifimden bir de ben göreyim dedim ama tahmin ettiğim gibi görüşlerim hocanın görüşleri ile örtüşmemekle kalmadı üstüne Makyavel'e karşı bir hayranlık duymaya başladım.
Makyavel bu kitabı 15.yy'da Floransa kralına yazıyor amacı ise o çağdaki Atina şehir devletlerine benzeyen italyan devletçiklerini tek çatı altında toplamak(Sadece İtalya için geçerli değil bu o zamanki ülke ile bu zamanki ülke denilen şey aynı şeyler değiller, avrupa şehirkerinin merkezileşmesi için ticaretin gelişip genişlemesi gerekiyordu bunun içinde daha 100/150 yıl vardı.), kitabında da sürekli bu yolda oluşacak durumlar için öğütler de bulunuyor ve bu öğütlere çok güçlü tarihsel örnekler veriyor ; şöyle olursa eğer böyle yap, zamanında böyle yapan devletler ayakta kalmış sen de eğer devletinin akıbetini düşünüyorsan gidip böyle yapacaksın eğer böyle yapmazsan devletin ayakta kalmaz, devletin ayakta kalmazsa da sen kötü bir prensindir devletini bile bile yokuşa sürüklemişsindir. Buna örnek verecek olursak eğer, bir yeri işgal ettikten sonra ordaki halk senin kültürel mirasına sahip değilse ve ortak dili kullanmıyorsanız devletin selameti için ya o halkı yok edeceksin ya asimile edeceksin ya da öyle bir tek seferlik darbe vuracaksın ki senden korkacaklar ve sana karşı asla ayaklanamayacaklar. Başka bir örnek verecek olursak ; Prensin
Kitap 26 ana başlıktan oluşuyor, her bir başlıkta yakın ve uzak tarihten örnekler vererek durumun kavranmasını kolaylaştıran Machiavelli, günümüzde pek çok insanın uygun görmeyeceği önerilerde bulunuyor. Siyaset biliminin kurucusu kabul edilen yazar “Amaca giden her yol mübahtır.” mottosu ile parçalanmış vaziyette olan İtalya’yı düzlüğe çıkarmayı hedefliyor. Prens hem dönemi için hem de günümüz için oldukça kaliteli tavsiyelerde bulunuyor.
Defalarca okunması ,sindirilmesi gereken kitaplardan biri;gerçi söze ne hacet ! İster istemez politikacılar canlanıyor gözünüzde , başucu kitabı kıvamında ...
Machiavelli'nin Prens adlı yapıtı hakkında
Bugünün dünyasında siyasilerin, yazarların veya entellektüel kimselerin ahlaksız, bencil veya acımasız gördükleri siyasileri makyevelist olmakla suçlamalarının sebebi olan Niccolò Machiavelli'nin en çok ses getiren bu kitabının, Napoleon, Mussolini, Stalin, Hitler gibi güçlü, faşist ve yayılmacı liderlerin etkilendiği ve feyz aldığı bir kitap olduğunu söyleyebiliriz. Machiavelli'nin bu eserde hem kendi döneminin hem de tarihte yaşamış politik figürlerin siyasi hayatlarını; onların başarılarını ve kayıplarını incelikle analiz etmiş biri olduğunu görüyoruz. Yapmış olduğu bu analizlerden çıkardığı dersler sonucunda "Prens" adını verdiği bu yapıtta devlet yöneticisi olacak birinin iktidarı nasıl elde edeceği ve bu iktidarı nasıl koruyacağını, yani başarıya nasıl erişeceğini anlatıyor; bunu yaparken de sözünü tutmamak, gerekirse yalan söylemek, gerekirse halkına karşı acımasız olmak gibi bugün insanların birbirlerini makyevelist olarak suçlamalarına neden olacak tartışmalı önerilerde bulunuyor. Machiavelli'nin bu önerileri kulağa ne kadar yanlış gelse de, incelediğimizde, insanların, Machiavelli'nin söylemiyle "nankör, kaypak, dönek, sinsi, tehlikeler karşısında ödlek ve para düşkünü" oldukları düşünüldüğünde, onlara güvenilmeyeceği için iktidarı elde etmek ve iktidarda kalmak amaçlanıyorsa önerilerinin yerinde olduğunu kabul etmek işten bile değil.
Kitabı siyaseti takip eden herkese tavsiye ederim. Fakat kitabın sonuna yazardan bağımsız olarak konulan iki adet makalenin neden konulduğunu anlamış değilim.
Bizleri Yönetenlerin El Kitabı
Niccolo Machiavelli ’nin 
Prens kitabı, yazıldığı bağlamı bilmeden ele alınamayacak bir eser. Yazar, siyasal yaşamdan dışlanıp sürgün edildiği dönemde kaleme aldığı bu kitapta, bir yandan Medicilere kendini hatırlatmaya, bir yandan da siyaset üzerine birikimlerini aktarmaya yönelir. Bu bakımdan eserin hem biyografik hem de tarihsel bir arka planı vardır. İtalyan Rönesansı’nın fikir dünyası, Machiavelli’nin gözlemleriyle birleşince ortaya yalnızca teorik değil, pratik önerilerle dolu bir siyaset kitabı çıkar.
Kitabın en çok tartışılan noktası, “amaç için her yol mübahtır” algısıdır. Bu ifade doğrudan Machiavelli’ye ait olmasa da onun düşüncelerinden süzülerek günümüze kadar taşınmıştır. Özellikle bizim ülkemizde, bu anlayışın nasıl sonuçlar doğurduğunu FETÖ örneğinde gördük. Bir ideali ya da amacı meşru göstermek adına her türlü ahlaksızlığı mubah sayan bu hareket, sanki Prens’i el kitabı gibi kullanmıştır. Burada önemli olan, Machiavelli’nin fikirlerinin bağlam gücüdür: söylediği her şeyi yalnızca bir soyutlama olarak bırakmaz, tarihsel örneklerle destekler, geleceğe dair öngörülerle besler.
Bugün ülkemizde siyasetçiler sık sık “ekonomiyi düzelteceğiz”, “terörü bitireceğiz” der; ama nasıl sorusunun altı hep boştur. Prens’in farkı da tam burada: bir fikir ortaya atıldığında, bunun nasıl yapılacağına dair somut yollar gösterir. Siyasetin yalnızca vaatlerle değil, yöntemlerle var olması gerektiğini hatırlatır.
Ahlak meselesi ise tartışmanın odağında yer alır. Machiavelli bu sorumluluğu doğrudan okura bırakır; prensin amacına ulaşmak için kullandığı araçların ahlaki olup olmadığına dair nihai yargıyı vermez. Ancak benim açımdan kitabın ahlaklı olmadığını ama son derece güçlü bir metin olduğunu söylemek gerekir.
Alımlama noktasında Rousseau, Hume ve Montesquieu gibi düşünürler,
Niccolo Machiavelli ’nin Prens kitabı, yazıldığı bağlamı bilmeden ele alınamayacak bir eser. Yazar, siyasal yaşamdan dışlanıp sürgün edildiği dönemde kaleme aldığı bu kitapta, bir yandan Medicilere kendini hatırlatmaya, bir yandan da siyaset üzerine birikimlerini aktarmaya yönelir. Bu bakımdan eserin hem biyografik hem de tarihsel bir arka planı vardır. İtalyan Rönesansı’nın fikir dünyası, Machiavelli’nin gözlemleriyle birleşince ortaya yalnızca teorik değil, pratik önerilerle dolu bir siyaset kitabı çıkar.
Kitabın en çok tartışılan noktası, “amaç için her yol mübahtır” algısıdır. Bu ifade doğrudan Machiavelli’ye ait olmasa da onun düşüncelerinden süzülerek günümüze kadar taşınmıştır. Özellikle bizim ülkemizde, bu anlayışın nasıl sonuçlar doğurduğunu FETÖ örneğinde gördük. Bir ideali ya da amacı meşru göstermek adına her türlü ahlaksızlığı mubah sayan bu hareket, sanki Prens’i el kitabı gibi kullanmıştır. Burada önemli olan, Machiavelli’nin fikirlerinin bağlam gücüdür: söylediği her şeyi yalnızca bir soyutlama olarak bırakmaz, tarihsel örneklerle destekler, geleceğe dair öngörülerle besler.
Bugün ülkemizde siyasetçiler sık sık “ekonomiyi düzelteceğiz”, “terörü bitireceğiz” der; ama nasıl sorusunun altı hep boştur. Prens’in farkı da tam burada: bir fikir ortaya atıldığında, bunun nasıl yapılacağına dair somut yollar gösterir. Siyasetin yalnızca vaatlerle değil, yöntemlerle var olması gerektiğini hatırlatır.
Ahlak meselesi ise tartışmanın odağında yer alır. Machiavelli bu sorumluluğu doğrudan okura bırakır; prensin amacına ulaşmak için kullandığı araçların ahlaki olup olmadığına dair nihai yargıyı vermez. Ancak benim açımdan kitabın ahlaklı olmadığını ama son derece güçlü bir metin olduğunu söylemek gerekir.
Alımlama noktasında Rousseau, Hume ve Montesquieu gibi düşünürler,
Puan vermedi
Niccolo Machiavelli kendi döneminin önemli bir düşünürü olarak, yönetimleri tasnif eder. Bir prensin nasıl gücü elinde bulunduracağını, ne tür niteliklere sahip olması gerektiğini aydınlatıcı ve bir o kadar da yol gösterici fikirlerle işler.
Eserini dönemin hükümdarına sunduğunda eserindeki saptamalar hükümdar tarafından beklediği gibi karşılanmamıştır. Buna rağmen, Machiavelli bu düşünce ve fikirlerinden vazgeçmemiştir. Eseri günümüze ulaşıp birçok noktada günümüz liderlerine ışık tutması, Makyavel'in eserinin tartışmasız kalıcılığını ve evrenselliğini gözler önüne sermektedir.
“İnsanları değiştirmeye çalışmayın. Onları olduğu gibi reddedin.”
Prens Niccolo Machiavelli
Prens Niccolo Machiavelli
Senelerce Machiavelli deyince aklıma hep "başarıya giden yolda her şey mübah" sözü gelirdi. Kitabında zaten zalimliğin dozunun ayarlanması gerektiğine, yapılan zalim önlemlerin bir defa uygulanması gerektiğine değiniyor. Ama yine de ne kadar yanıltıldığımı ve Niccolo Machiavelli gibi müstesna bir siyaset bilimcinin hakkında yüzyıllardır yapılagelen karalama kampanyasına şuurumu nasıl da kurban verdiğimi anladım. Bir yandan bu önyargıdan dolayı kendime kızarken, bir yandan kitabın içeriğinin eksiksizliğine, zenginliğine, Osmanlı yönetim biçimine atıfta bulunmasına, (tabi burada Türk diye bahsettiğinde Yavuz Sultan Selim'i, Sultan diye bahsettiğinde ise Memlük Sultan'ını kastettiğini kitabın sonunda öğrendim.) yazarın müthiş bilgi birikimine (bilhassa tarih) ve inanması zor gelecek ama demokratik zeminde bir ulusun nasıl refaha ereceği konusundaki fikirlerinin çoğusunda onunkine yakın ve neredeyse aynı şeyleri düşünüyor olmama şaşırdım. Prens'i okumuş biri olarak, gerçek manada şahsiyetine, entellektüel bilgi birikimine ve gerçekçi bakış açısına çok derin, içten ve samimi bir hayranlık beslemeye başladım.
Dikkatimi çeken bir paragrafı da müsaadenizle alıntı yapmak istiyorum:
"Güçlü ve cesur bir prens tebaasına ya bu kötü dönemin uzun sürmeyeceğine dair ümit vererek, ya düşmanının acımasızlığına dair korku salarak ya da kendisine karşı fazla cüretkar davrananları hemen ortadan kaldırmak için gerekli önlemleri alarak bütün bu zorlukları aşacaktır. ...... Halk, prenslerinin korunması uğruna evleri ve toprakları yakılıp yıkıldığı için prenslerinin kendilerine borçlu olduğunu düşünüp onunla bir olurlar. İnsanlar, doğaları itibariyle hem kendi yaptıkları hem de kendilerine yapılan iyiliklerden dolayı bağlılık hissetmeye hazırdırlar."
Bu kitabı okuyana Platon'un Devlet
Sevgi mi, korku mu?
Kitap boyunca Machiavelli, ideal bir hükümdar profili çizmez; bunun yerine iktidarı ele geçirmek, korumak ve kaybetmemek için hangi yolların gerçekten işe yaradığını anlatır. Merhamet, adalet ve erdem gibi kavramları mutlak değerler olarak değil, gerektiğinde bir kenara bırakılabilecek araçlar olarak ele alır. Onun için belirleyici olan niyet değil, sonuçtur. Bu yaklaşım, Prens’i ahlâk öğreten bir metinden çok, iktidarın çıplak anatomisini çıkaran bir kitap hâline getirir.
Machiavelli’nin dili serttir ama samimidir. Okuru teselli etmeye ya da ikna etmeye çalışmaz; olanı olduğu gibi söyler. Bu yüzden de çoğu insan Machiavelli’yi sevmez. Fazla acımasız, fazla gerçekçi, fazla dürüst bulunur. Ancak tam da bu nedenle ben Machiavelli’yi seviyorum. Çünkü süslenmiş idealler yerine, rahatsız edici doğrularla konuşur. Yumuşatmaz, saklamaz, arkasını toplamaz.
Kitapta dikkat çeken noktalardan biri de Machiavelli’nin Türklerden ve Osmanlı yönetim anlayışından bahsetmesidir. Bunu küçümseyici bir yerden değil; aksine güçlü, merkeziyetçi ve çözülmesi zor bir devlet yapısı olarak ele alır. Türkleri örnek verirken kurduğu cümleler, dönemin Avrupa merkezli bakış açısı düşünüldüğünde oldukça dikkat çekicidir ve metne tarihsel açıdan ayrı bir derinlik katar.
Machiavelli, sevilmek mi yoksa korkulmak mı daha güvenlidir sorusuna tereddütsüz cevap verir: korkulmak. Çünkü sevgi geçici olabilir; ama korku daha kalıcıdır. Bu düşünce okuru rahatsız eder. Ancak Prens tam da bu rahatsızlık üzerinden çalışır; okuru kendi ahlâk sınırlarıyla yüzleştirir.
Sonuç olarak Prens, okurunu rahatlatan bir kitap değildir. Ama dürüsttür. Gücü anlamak isteyen, siyasetin arka planına bakmaya cesaret eden herkes için hâlâ güçlü ve düşündürücü bir metindir. Machiavelli’yi sevmek zorunda değilsiniz; ama onu
Yazar Hakkında
Niccolo MachiavelliYazar · 19 kitap
Niccolò di Bernado dei Machiavelli (3 Mayıs 1469 - 21 Haziran 1527), tarih ve politika biliminin kurucusu sayılan Floransalı düşünür, devlet adamı, askeri stratejist, şair, oyun yazarı. İtalyan Rönesans hareketinin en önemli figürlerindendir.
En ünlü eseri Prens'te, politik yazının tarihinde ilk kez iktidarın alınışı ve korunması gibi bir sorunu dinsel ya da ahlaki kaygıları dikkate almaksızın kendinde bir amaç olarak inceledi.
Tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele verdi. Fikirleri politik yazında olduğu gibi yaygın düşünüşte de giderek büsbütün olumsuz ve ilkesiz bir politik hırsın anlatımı olarak görüldü, "Makyavelizm" terimi bir düşünce sisteminden çok "amaç için her yolu mübah gören" politikacının tutumunu anlatan suçlayıcı bir sıfat haline geldi. Yine de Diderot, Rousseau, Fichte ve Hegel gibi büyük düşünürler Machiavelli düşüncesinin olumlu yönünü açığa çıkarmaya çalıştılar. Hegel'e göre "Machiavelli'nin gayesi, yani İtalya'nın bir devlet mertebesine çıkarılması, bu yazarın eserinde tiranlığın haklı gösterilmesinden ve muhteris bir despot için imal edilmiş altın yıldızlı bir aynadan başka bir şey görmeyen bütün görme özürlülerce anlaşılamadan kalmıştır." Hegel O'nun yöntemini şöyle özetler: "Kangren olmuş uzuvlar lavanta suyuyla iyileştirilemez.".
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Niccolò_Machiavelli
