Fletcher Sletch
@Sletch
Medya & Film çalışmaları lisanslı
Sanat/zanaatkâr
Müzik, felsefe, fotoğraf sever
Bas gitar yapımcısı @sletchguitars
@fletchersletch
Şu anda okuduğu kitap
Bir stoacının kendisine yazdığı düşünceleri
Marcus Aurelius 161 ile 180 yılları arasında yönetmiş olan bir Roma imparatoru ve stoacı filozoftur. Düşünceler (veya Kendime Düşünceler) kitabı, özellikle sefere çıktığı zamanlarda kendi için yazdığı notlardan oluşur; Aurelius bu notları kitap olsun diye yazmamıştır. Bu kitap filozofun en meşhur kitabı olmuştur. Kitabın ilk kısımları kendisini, çocukluğunu, ailesini, öğretmenlerini ve en yakınındaki kişileri ve onlara olan teşekkürlerini anlatır. Sonrasında ve tüm kitap boyunca imparatorun kendine verdiği öğütleri okuruz.
Aurelius son dönem olan Roma imparatorlarının arasında iyi olanlardan biri olarak anılan, felsefeye düşkünlüğüyle bilinen; ahlak, adalet, bilgelik, erdem, özgürlük ve bağımsızlık gibi konulara önem veren bir stoacı düşünürdür. Kitapta, "düşünceler" dediği, kendine söylediklerinden ahlaklı ve adaletli bir yönetici olduğu anlaşılır fakat gerçekte öyle olup olmadığı bu söylediklerinden bilinemez; çünkü en nihayetinde bunlar kendine verdiği öğütlerdir, bu öğütlere ne kadar uyduğu söylediklerinden anlaşılamaz.
Salt Düşünceler kitabını ele alarak, bana göre Aurelius tam bir filozof değildir, ama çok iyi eğitim almış, muazzam olanaklara sahip stoacı düşünceye sahip bir felsefe meraklısıdır. Bu düşüncemin sebebi, düşüncelerinin kendinden önceki bazı filozofların düşüncelerinin aşağı yukarı ortalaması olması, özgün olmaması; düşünürün yeni bir şey söylememesi veya kendine has bir şekilde söylememesidir. Yine de, bu durum onun öz değerinden bir şey eksiltmez kanaatindeyim. Diğer kitaplarını da okumadan kendisi hakkındaki düşüncelerimde kesin yargıya varamam.
Stoacı düşünceyle hayatı doğru yaşama konusundaki öğütlerini almak için okumaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir düşünürün kendi kitaplarını övmek için kitap yazmasıFelsefe
Nietzche'nin yazmış olduğu diğer kitapları hakkında konuştuğu, sürekli kendiyle övündüğü, ne kadar kibirli biri olduğunu fazlasıyla açık ettiği, narsizm dolu kitabıdır.
Normalde yazarı tanımak, diğer kitapları hakkında fikir sahibi olmak ve onları okumadan önce anlamayı kolaylaştırmak üzere açıklama anlamında bu tür kitapları okumayı tavsiye ederim ama Nietzche'yi pek bilmeyen, tanımak isteyen biri için bu kitabın okunmasını önermiyorum. Sebebi ise şu: Nietzche'yi kendi kitaplarının övgüsünü yaptığı bu kitaptan tanımak isterseniz kendisini sevmez, hakkında fikir sahibi dahi olmaya değmeyeceğini düşünüp tamamen rafa kaldırıp diğer kitaplarına da bakmazsınız.
Kendisini çok beğenmesem de, önemli politik figürler dahil çok kişiyi etkilemiş olan bu düşünürü tanımak gerektiği, yine de onun belli başlı eserlerinin okunması, hakkında fikir sahibi olunması gerektiğini düşünürüm. Ecce Homo'da Nietzche, kendini son derece sevimsiz göstermesinin yanında bahsettiği kitapları hakkında da övüntüleri dışında pek bilgi vermediği için zaman kaybı olduğunu söyleyebilirim.
Darwin'in hayatını, çocukluktan ölümüne, çalışmalarını da ayrıntılara girmeden kronolojik şekilde anlatan biyografik bir kitap. Gerçeklere ne kadar sadık kalındığı konusunda fikrim yok.
Darwin'in başarısının altında zengin olmasının payı büyük. Bu zenginliğin arkasında doktor olan babası olduğu gibi, daha ziyade daha zengin olan karısı var. Babası onun da kendisi gibi doktor olmasını çok istemiş ama Charles böceklere meraklıymış, tıpta başarı gösterememiş. Hayatında hiç parayı düşünmeden enerjisini sadece tutkusuna harcayabilmesinin başarısında önemli payı olduğunu söylememiz gerekse de bu tutkusunun peşinde geçirdiği yolculuğun çiçeklerle bezeli olduğunu söylemek de yanlış olur. Dünyayı gezip hayvan koleksiyonu yapma fırsatını bulmuş ama bu yolculuk konforlu olmaktan çok uzakmış. Hastalıklarla mücadele etmiş. Ayrıca topladığı hayvanlara ne derece iyi davrandığını da merak etmedim değil.
Kitap evrim teorisine hafifçe değinip daha çok Darwin'in hayatını anlatıyor.
Fromm'u tanımakFelsefe-Düşünce
Basımı Destek Yayınları olup yazarının Müthiş Psikoloji olarak belirtildiği, kim oldukları belli olmayan bir yazar ekibi tarafından yazıldığını düşündüğüm bu kitabın Erich Fromm'un çeşitli kitaplarından alıntıları içeren, yazarların bu alıntıların açıklamaları ve günümüz dünyasını kendi bakış açılarında aydınlattığı, kendi bakış açıları ve felsefelerini kattığı, Fromm'u bugün anlamak olarak yorumlayabileceğim değerli bir kaynak olduğunu söyleyebilirim.
Fromm'un kendi kitaplarını okumadan önce genel hatlarıyla Fromm'u anlamak, onun düşüncelerinin bugünün dünyasında yorumlanışı, bugünün dünyasına nasıl ışık tuttuğunun bir manifestosu olarak okumak için çok uygun bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Fromm'un tüm kitaplarında söz ettiği tüketim toplumunun, bireylerini cahil ve başıboş bıraktığını, insanı hayata bağlayan sevme yetisinin bilinçli olarak yitirilmesi, mutluluğun asıl kaynağı olan "verme"den insanın bağımlı edilip mutsuzluğa süreklendirildiği "alma" kültürünün yayılması gibi kapitalizmin dayattığı ve yeni dünya düzenine hazırladığı gibi gerçeklerin işlendiği, sosyolojik ve sosyal psikolojik gerçeklerin irdelendiği felsefi bir düşüncenin kitabıdır bu.
Kitapla ilgili yapabileceğim olumsuz eleştiri yazım şeklindeki yanlışlardır. Nokta konulması gerektiği halde aşırı ve yanlış üç nokta kullanımı, aşırı ve yanlış yeni paragraf kullanımı ve yine bazı yerlerde gereksiz tırnak işareti kullanımı kitabın anlatımının dramatikleştirilmeye çalışıldığını gösteriyor. Öyle ki, yazar ekibinin alt seviye okuyucuya hitap ederek onu tavlamaya çalışan, kitabı bu şekilde çok satan kitaplar listesine yerleştirmeye çalışan, kendileri de belki bu tür kitaplar okuyan kişilerden oluştuğunu aklıma getirdiğimi söylemeden edemedim. Bu üslup yanlışlığını bir kenara koyarsak kitabın Fromm'un
Nietzsche'nin ağladığı falan yok
Bir roman akıcılığı ve formuna sahip olabilmesi için bir miktar kurmaca, fakat çoğunlukla gerçek olayların kaleme alındığını sanarak okumaya başladığım kitap, çoğunlukla kurmaca olduğu gerçeğiyle beni hayal kırıklığına uğrattı. Gerçek kişilerin anlatıldığı romandaki bu kişiler romandakinin aksine gerçek hayatta birbirlerini hiç tanımayan, hiç yan yana gelmemiş kişiler; özellikle de iki protagonist.
Josef Breuer ve Friedrich Nietzsche'nin terapi seanslarını konu alan romandaki karakterler gerçek hayatta birbirlerini tanımıyorlar. Eğer kurmaca bir roman yazılacaksa, karakterlerin de kurmaca olması gerektiğini düşünüyorum. Karakterler gerçek olduğunda, Dr. Breuer ve Nietzsche'nin bu seansları gerçekten yaptıklarını, Breuer'in de Nietzsche'nin de gerçekten tam olarak bu karakterlere sahip olduklarını, Nietzsche'nin gerçekten ağladığını düşünüyor insan.
Romanla ilgili ikinci eleştirim tam bir yahudi propagandası oluşu. Her beş - on sayfada bir mutlaka yahudi düşmanlığından, yahudi kültüründen, yahudi geleneklerinden, yahudi yemeklerinden söz ediliyor. Kendi de bir yahudi olan Irwin D. Yalom'un bu romanda bu kadar yahudi propagandası yapmasından rahatsız oldum, yahudi güzellemelerini okumaktan midem bulandı. Karakterlerin gerçek, ama olayların kurmaca olması durumu da bana ahlaklı gelmedi; Nietzsche hayatta olsaydı kendiyle ilgili bu uydurmalara ne tepki verirdi düşünmeden edemedim.
Üçüncü eleştirim, Salome karakterine çok fazla anlam yüklenmesi ve herkesin bu kızdan aşırı derecede etkilenmesi. Josef Breuer gibi bir adamın yirmilerinin başlarında küstah bir kızdan bu kadar etkilenmesi, onun istediği tarih ve saatte, onun istediği yerde buluşması gerçekçi ve anlamlı gelmedi. Ayrıca Salome'nin cinsel çekiciliğine kapılıp onun isteğiyle Breuer'in Nietzsche'yi kandırıp fiziki