Bir şey oldu. Bize bir şey oldu. Başımıza bir şey geldi. Başımıza büyük ve kötü bir şey geldi. Burnumuz bile kanamasa da, en ufak sarsıntı hissetmemis olsak bile bize bir şey oldu. Hiçbir şey olmamış gibi olmamız mümkün değil. Önce bunu kabul edelim.
Çeşit çeşit seviyelerde etkilendik hepimiz. Farkında olsak da olmasak da etkilendik farklı derecelerde. Kabul edelim. Ve bilelim ki geçecek. Ama nasıl?
Bazı yöntemler var. Suyla haşır neşir olmak, nefes alıp vermek, bir kitap okumak, elinden geleni yapmak, elinden gelenin ötesinin senin sorumluluğunda olmadığını bilmek, dua ya da iyi dilek göndermek.
Ve tekrarını önlemek için önce kendinden başlamak. Unutmamak, unutturmamak, ama kendimizi de sürekli travmatize etmeden, sağlıkla adım atmak.
Çünkü her ne istiyorsak önce onun kendisi olmalıyız. Dürüstlükse önce dürüst olmalı, destek olmaksa önce güçlü sağlıklı olmalı. Hem bedenen hem ruhen.
O kadar üzüldüm ki hasta ettim kendimi ve yolda fenalaştım, sonuç olarak yardım edebileceğim birileri varsa da edemedim. Bu bana ders oldu. Önce benim iyi olmam lazımmış. Sizinle de paylaşmak istedim.
Bize bir şey oldu. Zor evet, ama geçecek. Lütfen kendinize iyi bakın. Çünkü birbirimize lazımız.. İyi ki varsınız.
. Elif