... içinizdeki eksiklik vakum gibidir . Bu , eksikliği doldurmak için birini ya da bir şeyi çekip durur . Yemek , alkol , alışveriş , kumar , iş ya da geçici zevkler sunan bir yığın şeyle bu boşluğu doldurmaya çalışırsınız ya da diğer pek çok insan gibi bu boşluğu bir ilişkiyle doldurmayı deneyebilirsiniz . Vakumun güçlü çekimi , partnerinizi tam anlamıyla tanımadan çok çabuk harekete geçmenize neden olabilir .
Ebeveynlerinizin sizi asla sevmeleri gerektiği şekilde sevemeyeceğini ve tanımayacağını fark ettiğiniz zaman, epey bir acı karmaşası ortaya çıkar. Burada, söz ettiğimiz stratejilerden herhangi birini kullanmak için biraz yas tutmak zorundasınız. Kendinize üzüntü ve kederi yaşama fırsatı tanıyın. Ağlayın çünkü bazı açılardan ölümden daha büyük bir kayıp yaşıyorsunuz. Duygusal anlamda ulaşılamayan ebeveynlere sahip pek çok kişi, ebeveynleri hayattayken o kadar çok acı çeker ki fiziksel anlamda onları kaybettiklerinde geriye akıtacak çok fazla gözyaşları kalmaz. Bu durum son derece sağlıklı uyumlu ve kesinlikle makuldür.
Duygusal anlamda ihmal edilmiş kişilere sevildiklerini hissederek büyüyüp büyümediklerini sorduğumda kaç kez, "Ailemin beni her zaman sevdiğini biliyordum." şeklinde cevap verdiğini tahmin edemezsiniz. Bilmek bir duygu değildir ve buradaki en önemli nokta hissetmektir.
......anımsamalar ve açıklamalar yerine içinde yalnızca delikler buldu....
Aziz Tanrım! İzin ver da bulayım şu anahtarı! Böyle geberip gitmeme göz yumma, böylesine sefil, böylesine aptalca, böylesine mahzun!