Hem eğlenceli hem de düşündürücü bir anlatı. Kaymaz’ın kendine has diliyle, hayatı biraz absürt, biraz da trajikomik yönleriyle ele alıyor. Karakterler gündelik hayattan tanıdık tipler gibi; kimi zaman güldürüyor, kimi zaman da “bu kadar da olur mu?” dedirtiyor.
Kitabın adı “düz dünyacılar” olsa da olay dünya düzdür ya da yuvarlaktır tartışmasında değil; daha çok insanların inatla kendi doğrularına sarılması, akıl dışı şeyleri bile mantıklıymış gibi savunması üzerine kurulu. Bir yandan günümüz toplumuna hafif taşlama yapıyor, bir yandan da sıradan insanın saçma ama gerçek hallerini gösteriyor.
Kısacası, okurken hem güldüren hem de “biz gerçekten böyleyiz galiba” diye düşündüren, Sezgin Kaymaz’ın ironik üslubunu taşıyan bir kitap.