”Bazen ta kendim olarak, bazen kendimi uzaktan gören bir başka kendim olarak, bazen bambaşka bir kendim olarak, bazen kendi şahit olduklarıma şahit olan bir kendi kendim olarak konuşacağım, idare et.”
“yardım etmek ya da öğüt vermek, yanlış bir şekilde, bir başkasının hayatına müdahale etmek demek. İyilik, şıma- rıkça bir huydur: Başkalarını şımarıklıklarımıza kurban etmeye hakkımız yok, insani niyetlerle ya da şefkatle ha- reket etsek bile. İyilikler, bize zorla benimsetilmiş şeyler- dir: İşte bu yüzden, açıkça tiksiniyorum onlardan.”
Nasıl, bilsek de bilmesek de bir metafiziğimiz varsa, aynı şekilde istesek de istemesek de bir ahlak anlayışımız da vardır. Benim ahlakım son derece yalındır-kimseye ne iyiliğin dokunsun ne kötülüğün.
İleride evimizin bahçesine ağaç dikeceğiz mesela, ama sulamayacağız. Hayır, dikecek ve bekleyeceğiz. Kendisi büyüyecek. Kökleri elbet suyu bulacak. Bunun için mücadele edecek. Bulamazsa da kendi savaşını kaybedecek. Biz kimiz ki doğaya yardım edecekmişiz.