Slmkvrmcgl
@Slmkvrmcgl
Evli, üç cennet meyvesi sahibi... Her dem öğrenci...
Kitaplar bizleri iç yaşantımızın karanlığından boğuntusundan, amansız ve sonuçsuz kavgasından bi an olsun uzak tutar ve bize taze, derin nefesler aldırır. Sevdiğimiz kitapları okumak, sevdiğimiz kitapların var olduğu düşüncesi bizi kırık dökük de olsa hayata bağlıyor
Cemîl Meriç
daha ne olsun, mutsuzluğun
kıyısında yaşamak bu
buhur yakarak, tütsü koklayarak
ve üstüne çiğ düşmüş, sis çökmüş günlerin anısına hürmeten
yazarak Şirâze
kudüm ve ney, hüzün ve mey âhengiyle sen ey!
geçmişten bile daha ırak
tüm kapılar aynı kuvvetle çalınır dehşetin sesi bu: tak! tak! tak!
belki de en zoru bunca çilekeşliğin yanı sıra seni sesli anamamak,
gönlümce benim renklerime boyayarak anlatamamak
ve kapına kadar gelip İstinye’den Şirâze, ne gizler diye ardına bakamamak
orada dur, harmonisi bozulmasın yokluğunla kaynaşmışlığımın
orada dur Şirâze, kalıntılarının yakınında sevdamın
ezanı dinledim bir kandil sabahı Şehzâde Caddesi’nde
gece seher vaktine durmuş, zaman sanki vakfede
zikrin sesi içimin en derin kuyularında yankılandıkça Şirâze
Beyaz Gül kokusu yayılıyor buram buram; Medine gül’ü, Isparta gül’ü…
ve ben âyetlerle besleniyorum
rüyâlarımda çıktın diye karşıma o sabah
Eski Antakya’nın dar sokaklarında anılarıma gizleniyorum
bütün kalemlerim mora çalsa da çizgilerimde var telâşı siyahın
ne uzak ne yakın, yok ki mesâfesi gitmiş olmanın
ak’lamıyorum kendimi ey! adımı yanına yakıştıramadığım
yine okyanuslar geçiyorum da aklımdasın
orada dur, orada… ne zaman dönsem seni bulacakmışım gibi
Rahmetle....
Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter..
Huzur ellerinin güzelliğidir.
Gözlerin karşımda mutluluk denizi.
Her sabah soframızda ekmeğimizi
Sen bölsen yeter..
Yüreğim seninle yaylalar kadar serin
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
Sen dolsan yeter..
Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.
Bende sabır sende naz..
Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz
Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter..
Duymasa da hiç kimse şâir gönlümün,
Sende karar kıldığını...
Ve içimin şerha şerha yarıldığını,
Sen bilsen yeter..
Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi..
Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek..
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,
Eğilsen yeter...
Yavuz Bülent Bakiler
"İnziva medresesinin
Münzevi talebesiyim şimdi
Ya sen?”
al yalnızlığımı ört üzerine Şiraze.
al Şiraze yalnızlığımı, ört üzerine.
belki o vakit bırakıp her şeyi, gelirim biryerlerden başlamak için yeniden.
hani yalnızlığa pek alışmışların cesareti de gün gün kırılırmış da aydınlıktan dahi korkar olurlarmış.
bir yaprak hışırtısı, en şiddetli yağmurlardan birinde gökte damar damar çizilen şimşek ve ardından patlayan gürültü; konuşmalar, konuşmalar, konuşmalar...
korkular çok, bil ki korkular ille de sebepli Şiraze.
al yalnızlığımı ört üzerine.
bitsin benliliğin hükmü üzerimde.
“sevdiğini incitir insan” diyenleri haklı çıkaracak kadar kapanışım.
rüzgâr ektiğim günlerin sonrasında biçilen fırtınalarım.
geceleri katettiğim menzillerim.
bir şiire vurulup da hiçbir şiiri çözemeyişim.