Slmkvrmcgl
@Slmkvrmcgl
Evli, üç cennet meyvesi sahibi... Her dem öğrenci...
Bu kavmiyetçi bağlılık hissinin o derin, akıl dışı doğasını, hiçbir şey, Nicholson'dan naklen aldığımız Düreyd b. el-Şimme'nin şu mısraı kadar güzel ve kat'i biçimde ifa de edemez: Ben Gazziye'liyim. Eğer o yolunu şaşırır ise ben de şaşırırım yolumu. Ve şayet Gazziye doğruya yönelirse, onunla birlikte ben de yönelirim.
Reklam
Şu ana kadar, söylenmiş bulunan her şeyi bir arada düşünecek olursak, cehlin anlam kategorisinde merkezi bir nosyon olarak en ufak tahrik ile patlak vermeye hazır, bir insanı her türlü haddini bilmezliğe itebilecek ateşli ve tutkulu bir "tab"ın bulunduğu; bu tutkunun kendisini Araplara özellikle de çöl Bedevilerine has hoyratça bir onur anlayışında göstermek eğiliminde olduğu: ve nihayet, özellikle Kur'an metnine bakılacak olursa, kelimenin (Muhammed (as)'in çağdaşlarının pek çoğunun düşünüşüne göre), ahlaki talepleri yüksek olan, ve ayrıca Araplar geleneksel adetlerini ve putlarını terketmeye davet eden, tevhidi Islam inancına karşı gösterilen özel bir husumet ve saldırganlığı ifade ettiği artık açık olsa gerektir.
İslâm'ın görüşü açısından, Cahiliyye: iyi ile kötüyü birbirinden ayırdetmeyi bilmeyen, yaptıkları fena işler için asla af dilemeyen, hayra sağır, gerçeğe dilsiz. ilahi rehberliğe de kör olanları tanımlayan, öylesine kör ve şiddetli bir saplantı idi. İslâm-öncesi Arap tarihinde, sonu gelmez kan davalarını ilham eden ve sayısız sefalet ve felakete, sebebiyet veren de, işte bu koyu, kör saplant idi.
İslam-öncesi şiirde cehlin, ilmin antitezi olarak, fakat ancak ikincil ve türevsel bir anlamda kullanıldığını görmekteyiz. Kelimenin birincil semantik işlevi, putperest Arapların asabi ve patavatsız mizacının anlatılmasıdır.
Cahiliye dilinde İslâm-öncesi Arapların gözünde, tevazu ve teslimiyet, küçültücü şeyler, zayıf ve zelil bir şahsiyetin tezahürleri; kabadayılık ve itaatsizlik de asalet işareti idi. İslâm'ın ile denge tamamen tersine döndü. Şimdi, İslâm'ın tümü ile tek ilâh esprisine dayanan dilinde, Allah huzurunda alçakgönüllülük ve O'na mutlak teslimiyet en yüksek faziletler; kibirlenme ve itaatsizlik de imansızlığın işaretleri haline geldi.
Reklam