Yaşam bizim ne zaman aç, yalnız, başı dertte, bunalmış veya biraz ara vermeye ihtiyaç duyduğumuzu bilmemizi ve sonra da ihtiyacımızı karşılamak üzere inisiyatifi ele almamızı ister.
Sen de Sezar hükümranlığını eline alarak evrensel bir krallık kurar, dünyayı huzura kavuştururdun, çünkü insanlara vicdanlarını ve ekmeklerini elinde tutanlardan başka kim hükmedebilir?
Oysa ki insan sevincini büyülterek anlatmalı, üzüntülerini kısaltarak. Kendine yok yere acındıran, gerçekten dertli olunca acınmamayı hak eder. Durmadan vahlanan kimse vahlanılmaz olur. Kendini canlı iken ölü göstereni ölü iken canlı görebilir herkes.