“ beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma derdi. boş yere mağaramdan çıkarma beni.
alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna...
Kağıtlara seni yazmak varmış,
renk renk düşünmek varmış seni, çiçek çiçek koklamak varmış . Artık hiç yazmasan da olur hiç gelmesen de . . .Meğer ne türlü bir ölümmüş yokluğun.