Murat KILIÇ
@Smurff
Marine Shipping - Technical Purchasing Manager
Alaylı
Tuzla/İstanbul
Osmaniye, 20 Haziran
59 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Babaanne, babaanne diye diye kadının adını unutmuşum. Köyde birine et götürdüm. Bu eti babaannem gönderdi dedim. Kim senin babaannen diye sordu. 🤯 Babaannem işte dedim.
Alıntı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsani allak bullak eden harika bir roman. kitap, insan denen varligin "yanliligini" sergiler biraz, ne kadar gercekci tarafsiz ve ciplak olmaya calissa da. bu insani kusurun ötesinde, size bir de yunan gözünden olaya bakmayi ögretir. savasin insani vahsilestirdigine dair kitaplar hep okumusuzdur ya, kendi topraklarimizin üzerinde, kendi tarihimizden bir parca okurken bunu hissetmek de ayri bir duyguymus. sonra hani bizim okudugumuz kitaplarda türkler merhamet sahibi vicdanlilardir, yunanlilar da ates acan, irza gecen, sömüren, ezen, iskence edendir ya, tam tersini de okuma sansini bulacaksiniz iste bu romanda.
Ezber bozan bir kitap.
En önemli cümle ise kücücük bir türk cocugu sevket`in su sözüydü: "bana bir mum yak.belki allahlarimiz da bizim gibi arkadas olurlar."
“Memed, bunca felaketlerin altında bunalmış gibiydi. Boğulacak gibi oluyordu bazı bazı. Yüreği ateş aleve kesmişti. Kendisini bir düşünceye kaptırıyor, bir daha kurtaramıyordu. Neden olursa olsun, bazen kendisinden, insanlardan, arkadaşlarından, her şeyden ürküyordu. Ama içinden geçen hiçbir şeyi, hiç kimseye belli etmiyordu.”
