Uzun süre önce okuduğum bir kitaptı fakat tekrar okuma istediği oluşunca zaman kaybetmeden okuma listemden kalan zamanda okudum. Bu hikayede yoksulluğu iliğinize kadar hissedeceksiniz.(Fakirlerin evlerinde babalar hep unutkan,
anneler hep tok olur.) Sahiplenme ve sevginin bolca olduğu bir kitap. Ama ne kadar çok seversen sev yoksulluk korkusu sevginin önüne geçtiğini gösteriyor bize. (" Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için. ") Bir insana ne kadar emek verirseniz verin çıkarlarına göre hareket edecekleri gözler önüne seriyor.(“Her şeyi fazla ciddiye alıyorsunuz, bu yüzden de mutsuz oluyorsunuz.”)