SUNULLAH TUTUMERİ
@Snllhttmr
Anlaşılmadan okunmuş bir kitap gibiyim. Kelimelerim ölü bir beden gibi.
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Kaldı işte
Çayımız bardakta
Çocukluğumuz sokaklarda
Mutluluğumuz kursağımızda
Sevdiklerimiz uzaklarda
Gülüşlerimiz fotoğraflarda”
#Nazımhikmetran
“Kemik kırığı mı daha çok acı verir, onur kırığı mı? Cevap: Kaç kez kırıldığına bağlı. Kemik kırığı ile duyulan acı birbiriyle doğru orantılıdır. Kırığın şiddeti arttıkça acının şiddeti de artar. Onur kırığı ile duyulan acı ise ters orantılıdır. Darbe sayısı arttıkça hissedilen acı azalır, hassasiyet tabakası kalınlaşır.”
Yaşam ile ölüm arasındaki bir nefeslik mesafede insanın başına gelen ömürlük olaylar. İnsanın cesaret edemediği şey yaşamdan vazgeçmek. Görünürde çok kolay görünen ve son kaçış noktası olarak görülür ölüm. Fakat bizi bunu yapmaya engelleyen şey bazen aşk oluyor. Veya yazarın deyimiyle aşık olmaya aşık olmak. İnsan birden çok kişiye aşık olabilir. Fakat hiçbirini unutamaz. En azından diğerlerini sadece birini çok sevdiği için sevmiştir. İnsanı buna iten şeylerin temeli çok farklı acılardır. İnsanın hayatta seçemediği insan grubu ailesidir. Kaderinde nasıl bir aile varsa ona mecbur olur. Aile insanın hayatını şekillendirir.
Bu kitapta yazarın başardığı en büyük şey ; insanda olabilecek her duyguyu her düşünceyi korkusuzca yansıtmayı başarmıştır. Bunun yanında modern dünyaya yapılan eleştirileri de sığdırmak büyük başarı...
Bir kadının çocuk yaşlarda deneyimledikleri gençlik dönemlerini nasıl etkiliyor? Anne-babanın bencillikleri sebebiyle çocukların yaşadıkları psikolojik ve fiziksel şiddetin hesabını kim verecek? Güzelliği ön planda olan kadınların hayatta nelere mal olabileceği ve bu kadının sevgi eksikliğiyle sürüklendiği olaylar ve ailenin bir insanın arkasında durabilmesinin gerekliliği inanılmaz örneklerle gösterilmiş...
Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince, insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım"
- Sabahattin Ali'nin bu sözünü bütün otobüslere, tren istasyonlarına, caddelere, tabelalara yani kısaca gözümün gördüğü bütün yere asmak lazım. Yetkim olsaydı eğer bunu yapardım.
Belki de o zaman hep aradığımız güzellikler çıkagelir beklenmedik bir sabahta bize hediye olarak.
Aklımdan çıkmıyorsun dedim
Başka türlüsünü yorgunum anlatmaya.
Cahit Zarifoğlu